« Terug

Giftige planten

Algemene informatie over voor paarden giftige planten

In en om de wei kom je een hoop planten tegen die niet bepaald gezond te noemen zijn. De meeste paarden blijven er wel af, maar vooral veulens of paarden die niet voldoende voedingsstoffen via hun gewone voer binnenkrijgen willen zich nog wel eens tegoed doen aan giftige planten. Vaak komen deze giftige planten na het maaien van het gras in het hooi terecht. Zij verliezen dan hun typerende geur, kleur en smaak waardoor paarden ze niet meer als giftig herkennen. Vooral Jacobskruiskruid is hier berucht door geworden. Maar dit is niet de enige plant die in het hooi een hoop schade aan kan richten.Er zijn ook planten die alleen in (heel) hoge doses giftig zijn.

Giftige Tuinplanten

Met tuinplanten zullen paarden misschien niet zo snel in aanraking komen, maar het is toch goed om te weten welke tuinplanten giftig zijn, bv. als de wei van je paard grenst aan een tuin. Let ook op als je bv. in de paddock houtsnippers gebruikt, zorg dat daar niet een van de genoemde planten/bomen in verwerkt is (zoals bv. buxus, taxus of liguster)

Groenten en fruit

Een aantal groenten of de plant waar groenten aan groeien is giftig voor paarden.
Diverse vruchten (abrikoos, appel/peer, banaan, pruim, perzik, sinaasappel/mandarijn)
We eten zelf nogal graag een appel, peer, perzik of andere lekkernij. Vaak wordt het klokhuis of zelfs de gehele vrucht aan het paard gegeven. Let op dat de pitten van deze vruchten gevaarlijk kunnen zijn voor je paard als je ze in grote hoeveelheden voert. Veel paarden hebben de handigheid om zelf de pit eruit te werken met hun tong nadat je ze een vrucht hebt gevoerd.Als je zelf je paard zulke vruchten als snackje tussendoor wilt geven, haal dan eerst de pit er eventjes uit. Niet ieder paard zal zo bijdehand zijn om zelf de pit eruit te halen. Met kleine appelpitjes zal dat wat moeilijker gaan. Je kunt zelf het klokhuis eruit halen voordat je hem aan je paard geeft. Maar als je je paard zo een paar keer per week een appel geeft kunnen die paar pitjes helemaal geen kwaad.

Planten en bomen die je paard wél mag eten

Distels en brandnetels
Vooral arabieren zijn gek op de paarse bloemen van de distels, ze eten ze voorzichtig van de plant af. Distels bevatten o.a. vitamine B1. Brandnetels worden graag gegeten als ze afgemaaid zijn, soms direct al, soms als de plant een paar uur heeft gelegen. Brandnetels bevatten vitamine C, calcium, ijzer, zwavel en silicium. Het helpt bij de rui, werkt urinedrijvend en ondersteunt de reiniging. Let wel op dat de brandnetels niet bespoten zijn, of langs de wegkant hebben gestaan (uitlaatgassen).

En verder:

Hop, Vlier, Braam, Berk, Wilg, Paardebloem en Akkermelkdistel.
We hebben alle planten op alfabetische volgorde opgenomen. Deze lijst is niet per definitie volledig.
Wanneer je dingen weet die ontbreken, dan willen we je vragen dit door te geven aan [email protected] om zo een zo volledig mogelijke database te kunnen samenstellen.

Dank aan
Het grootste deel van de informatie in „Giftige planten” is samengesteld door Natascha Hartendorf, hier en daar aangevuld met informatie uit onderstaande bronnen. De meeste foto's zijn gemaakt door Natascha Hartendorf, een paar foto's zijn gemaakt door Yvonne de Ruigh en een paar foto's zijn (met toestemming gebruikt) van KULAK.

Bronnen
www.giftpflanzen.ch (dodelijke dosissen),
Cornell University Poisonous Plants Informational Database,
www.horseweb-uk.com,
A guide to plants poisonous to horses - Keith Allison,
diverse artikelen in o.a. De Hoefslag

Andere sites waar je (on)kruiden kunt opzoeken

Plantaardigheden.nl
Nederlands fotoherbarium wilde planten
www.apotheke-sommer.de/Kraeutergarten
Pflanzenbilder
Medizinal-Pflanzen in naturgetreuen Abbildungen (oude tekeningen)

Hier onder een opsomming van de belangrijkste giftige planten.

Alle Prunussoorten

Kers, Pruim, Vogelkers, Japanse sierkers, Sleedoorn en ook de Laurierkers die al elders beschreven staat.
De bladeren van alle prunussoorten zijn giftig, na het eten wordt het paard onrustig, krijgt krampen en gaat moeilijk ademhalen. Na een uur volgt de dood.

Prunus spp. (in het engels)

aronsk1Aronskelkfamilie - Araceae

Waar te vinden
Planten uit de aronskelkenfamilie groeien voornamelijk aan de waterkant en in moerasachtige omgevingen.

Giftige delen
Giftige delen zijn de wortel en de bessen. De gifstoffen smaken bitter, zijn bijtend en irriteren de slijmvliezen. Als er veel van gegeten wordt treden problemen in het maagdarmkanaal op en verlamming van het centrale zenuwstelsel.

Informatie op andere sites:
Gevlekte aronskelk (arum maculatum) (in het duits)

 

basterdklaver

Basterdklaver - Trifolium hybridum

De rechtopstaande stengels zijn kaal en hol en wortelen niet op de knopen (een verschil met Witte klaver).
Merendeels lang gesteelde, 3-tallige bladen met ovale, fijn getande deelblaadjes zonder V-vormige figuur (zoals Witte klaver die wel heeft). De lange, smal driehoekige, geleidelijk toegespitste steunblaadjes zijn alleen aan de basis met de bladsteel vergroeid (niet rondom de stengel).

Waar te vinden
Basterdklaver komt vrij algemeen voor, op graslanden (weiland), bermen, leem- en kleigroeven. Hij wordt 30 - 90 cm hoog.

Bloeitijd
Mei-september

Giftige delen
De hele plant is giftig. Het eten van grote hoeveelheden basterdklaver kan leiden tot fotosensibiliteit (zonnebrand), hoefbevangenheid en leverbeschadiging. Lees ook dit stukje (in het engels) over 'Sunburn in horses'.

 

bomen-beuk2 bomen-beuk1
Beuk - Fagus

Het eten van heel veel beukennootjes kan leiden tot koliek en verlammingen van het centrale zenuwstelsel.

Fagus sylvatica (in het duits)

 

 

 

 

 

 

boekweit1 boekweit2

Boekweit - Fagopyrum esculentum

Waar te vinden
Boekweit werd vroeger veel geteeld, en komt nu af en toe verwilderd voor op zandgrond. Boekweit behoort net als Perzikkruid tot de duizendknoopfamilie en is een eenjarige plant. Hij wordt ongeveer 50 cm hoog.

Bloeitijd
Juli-september

Giftige delen
De bloemen en zaden zijn giftig en blijven dit ook als ze gedroogd zijn. Het eten van grote hoeveelheden veroorzaakt fotosensibiliteit (zonnebrand). De huid wordt rood en er ontstaan wondjes die moeilijk genezen. Verder kan het paard nerveus en geagiteerd worden.

Informatie op andere sites
Fagopyrum esculentum (in het duits)
Fagopyrum esculentum (in het engels)

 

Boerenwormkruid - Chrysantemum vulgare (Tanacetum vulgare)

Waar te vinden
Boerenwormkruid bloeit voornamelijk in bermen (vaak samen met Jacobskruiskruid) en op braakliggende terreinen. Hij is te herkennen aan zijn geveerde bladeren en zijn gele bloemkopjes. Deze zijn plat en rond en hebben geen duidelijke bloemblaadjes.

Bloeitijd

Juli-oktober

Giftige delen
De gifstoffen zitten in de bloemen en de bladeren. De vluchtige gifstoffen veroorzaken krampen, opwinding, abortus en leverproblemen. Paarden eten de plant zelden omdat hij nogal bitter smaakt. Als de plant echter in het hooi terechtkomt herkent het paard hem niet meer en wordt hij wel gegeten. Je kunt de plant plukken, op zijn kop ophangen en drogen. Gedroogd geeft hij een sterke citroenachtige geur af en houdt dan insecten uit de buurt.

Informatie op andere sites
Chrysantemum vulgare (Tanacetum vulgare) (in het duits)

 

bosane1 bosane2
Bosanemoon - Anemone nemorosa

Waar te vinden
De bosanemoon groeit in vochtige gemengde bossen, onder heggen en in vochtige weides.

Bloeitijd
Maart-mei

Giftige delen
De bladeren en het sap bevatten giftige stoffen die leiden tot maagdarmontstekingen, verlamming en nierbeschadigingen. Paarden eten de plant normaal niet omdat hij nogal scherp en bitter smaakt. In de lente wordt hij soms gegeten. Gedroogd is hij niet gevaarlijk.

Informatie op andere sites
Anemone nemorosa (in het duits)

 

boterbl
Boterbloemsoorten - Ranunculus

Waar te vinden
Er zijn veel boterbloemsoorten: blaartrekkende-, egel-, engel-, grote-, kruipende- en scherpe boterbloem. Deze zijn allemaal giftig. Ze zijn te vinden op (vochtige) weilanden, akkers, moerasachtige omgevingen en aan de kant van het water.

Bloeitijd
Juni-september

Giftige delen
Het sap van alle delen is giftig. Tijdens de bloei is de boterbloem het gevaarlijkst. Als de plant gedroogd wordt verdwijnt het gif, dus in hooi is de boterbloem ongevaarlijk. Het gif werkt irriterend. Na opname prikkelt het eerst het centrale zenuwstelsel en leidt het later tot verlammingen. Paarden eten de plant zelden omdat hij zo scherp smaakt. Gebeurt het toch dan kunnen speekselvloed, mondslijmvliesontstekingen, koliek, maagdarmontstekingen, bloederige buikloop en nierontstekingen met bloederige urine optreden.

Informatie op andere sites
Ranunculus spp. (in het duits)
Ranunculus spp. (in het engels)

bremBrem - Cytisus scoparius

Waar te vinden
Brem zie je vaak in tuinen, maar groeit ook in het wild in bermen, op heidevelden en op kalkarme bodems.

Bloeitijd
Mei-juni

Giftige delen
De peulen, zadel en jonge twijgen en bladeren zijn giftig. Vergiftiging treedt op na het eten van grote hoeveelheden brem (wat zelden gebeurt). Het leidt dan tot verlamming van het centrale zenuwstelsel en vertraagt de hartwerking.

Informatie op andere sites
Cytisus scoparius (in het duits)

buxusBuxus* - Buxus sempervirens

Waar te vinden
Buxussen zijn vooral in en rond tuinen te vinden.

Bloeitijd
Maart-april

Giftige delen
De zaden, bladeren en bast van de wortel zijn giftig. Ook na drogen behoudt de plant zijn giftigheid. De gifstoffen veroorzaken diarree, ongecoördineerde gang, stuiptrekkingen en verlamming van het centrale zenuwstelsel; door ademhalingsverlamming kan de dood intreden. Doordat de plant erg bitter is wordt hij zelden gegeten, maar hij kan in partijen gehakseld hout terecht komen (paddock, bak).

Informatie op andere sites
Buxus sempervirens (in het duits)

 

bomen-eikEik - Quercus spp.

Jonge eikels en jonge bladeren kunnen als ze in grote hoeveelheden worden gegeten vergiftigingsverschijnselen veroorzaken als darmverstoppingen en weinig eetlust.

Quercus robur (in het duits)
Quercus spp. (in het engels)

 

goudenregenGoudenregen - Laburnum anagyroides

Waar te vinden
Deze sierplant is vooral in tuinen en parken te vinden. Hij heeft een hoogte van 3-6 meter.

Bloeitijd
Mei-juni

Giftige delen
Bloemen, wortels, zaden (peulen), bladeren en bast bevatten giftige stoffen. Deze zijn in heel kleine hoeveelheden al dodelijk. Vanwege de groeiplaats wordt Goudenregen echter zelden door paarden gegeten. Ook de Blauwe regen is zeer giftig voor paarden.

 

heggenrank2Heggenrank - Bryonia dioic

Waar te vinden
Deze klimplant groeit in heggen en kreupelhout.

Bloeitijd
Juni-september

Giftige delen
De gifstoffen zitten in alle delen van de plant, vooral de wortels en bessen. Vergiftiging leidt tot ontstekingen van de maagdarmslijmvliezen, diarree, veel urineren, zweten, moeilijkheden bij het ademhalen, ongecoördineerd bewegen en stuiptrekkingen. Paarden eten de plant echter zelden omdat hij niet bij weides in de buurt groeit.

Informatie op andere sites
Bryonia alba (in het duits)

 

herfsttijloosHerfsttijloos* - Colchicum autumnale

Waar te vinden
De herfsttijloos is een plantje dat wel wat van een krokus wegheeft. Zoals de krokus de lente aankondigt, zo kondigt de herfsttijloos de herfst aan. Hij is lichtpaars tot paars en heeft oranje meeldraden. Hij kan 8-25 cm hoog worden. Je ziet hem meestal in parken en tuinen.

Bloeitijd
Augustus-november

Giftige delen
De gehele plant bevat een gifstof die ook na drogen werkzaam blijft. Deze stof is een stof die irriterend werkt op de huid en tevens remt hij de celdeling. Als vergiftigingsverschijnselen kunnen voorkomen: overvloedig speekselen, slikmoeilijkheden, darmkrampen, slijmerige diarree en hevige dorst. Als het gif eenmaal in het bloed doorgedrongen is leidt het tot circulatiestoornissen: verzwakte pols, overmatig zweten, onregelmatige hartslag, bloederige diarree en bloederige urine. Tenslotte leidt het tot uitvalsverschijnselen als flauwvallen, bewusteloosheid, en dood door ademhalingsverlamming of onvoldoende bloedcirculatie. Paarden zullen de plant niet snel eten maar in het hooi is hij ook schadelijk dus let goed op dat je hem niet per ongeluk maait in je weiland waardoor hij in het hooi terechtkomt.

Informatie op andere sites
Colchicum autumnale (in het duits)

hondsdraf1

Hondsdraf - Glechoma hederacea

Waar te vinden

Hondsdraf is een overblijvende plant die groeit in hooilanden, bosranden, braakliggende gronden.

Bloeitijd
Maart-juni

Giftige delen
De hele plant is giftig, pas als hij een paar weken gedroogd is verliest hij zijn giftigheid. Het eten van hondsdraf veroorzaakt een snelle, zwakke pols, ademnood, een verhoogde temperatuur, zweten, bibberen en duizeligheid. Het eten van grotere hoeveelheden kan dodelijk zijn.

Informatie op andere sites
Glechoma hederacea (in het duits)
Glechoma hederacea (in het engels)

Honingklaverfamilie - Mhoningkl-klelilotus

Waar te vinden

Honingklaver groeit in akkerranden, wegbermen en braakliggende terreinen. Hij wordt 60-150 cm hoog. De honingklaverfamilie is niet verwant aan de klaver. Hij bestaat uit de giftige (goud)gele honingklaver (melilotus altissimus), de witte honingklaver (melilotus alba), de citroengele honingklaver (melolitus officinalis) en de kleine honingklaver (melolitus indicus). Ze zijn te herkennen aan hun lange aarvormige bloeiwijze, behalve de kleine honingklaver, deze heeft qua blad wat van een klavertje weg. Het is een 2 jarige plant met flinke sterk vertakte, rechtopstaande stengels met daarop een flink aantal sterk geurende bloempjes. De spitse peulen zijn behaard en 2-zadig.

Bloeitijd
Juni-september

Giftige delen
Alle delen van de plant zijn giftig. De verse planten zijn onschadelijk, maar na drogen in het hooi komt er veel cumarine vrij wat erg giftig is. Het remt het bloedstollingsproces en leidt tot inwendige bloedingen, welke vrij snel resulteren in de dood. Aangezien de plant over het algemeen niet in graslanden groeit zal hij niet snel in hooi terechtkomen.

Informatie op andere sites
Melilotus officinalis (in het duits)

hulstHulst - Ilex aquifolius

Waar te vinden
Hulst is te vinden in tuinen, parken en niet te droge, humusrijke loofbossen. De plant heeft van september tot einde winter rode bessen die vaak in kerststukjes gebruikt worden. Er is een groene variant en een variant met beige randen rond de kartelige blaadjes.

Bloeitijd
Mei-juni en vaak ook in de herfst.

Giftige delen
De bessen en bladeren zijn giftig. Het eten van blad en bes kan leiden tot nierproblemen en maagontstekingen.

Informatie op andere sites
Ilex aquifolium (in het duits)

Iriirissfamilie - Iris

Waar te vinden
Tot de iris familie behoort een aantal gekweekte lisachtigen die allen rond het water groeien. In het wild vind je vooral de gele lis (Iris pseudacorus) terug. Hij heeft een hoogte van 40-100 cm.

Waar te vinden
Tot de iris familie behoort een aantal gekweekte lisachtigen die allen rond het water groeien. In het wild vind je vooral de gele lis (Iris pseudacorus) terug. Hij heeft een hoogte van 40-100 cm.

Bloeitijd
Mei-juli

Giftige delen
De bladeren en wortelstok zijn giftig. Ook in het hooi is de plant giftig. Alleen bij het eten van grote hoeveelheden van deze plant treden vergiftigingsverschijnselen op: verhoogde temperatuur, maagdarmontstekingen en diarree.

Informatie op andere sites
Iris pseudacorus (in het duits)
Iris spp. (in het engels)

Jacobskruiskruid - Senecio Jacobaea

jkkplant1
Jacobskruiskruid is een plant die nogal in de belangstelling staat omdat heel veel paardeneigenaren tegenwoordig op de hoogte zijn van de giftigheid van de plant. Doordat de plant in het najaar zeer veel pluizige zaden verspreidt door middel van de wind verspreidt hij zich heel snel. Er zitten zo’n 75.000 tot 200.000 zaden aan een volwassen plant. Bestrijding van de plant in de weide is erg moeilijk omdat de zaden heel lang in de bodem bewaard kunnen blijven totdat ze gaan kiemen.

De enige manier om de planten uit de weides te halen is met de hand het hele weiland leegplukken. In het voorjaar ligt de plant als een rozetje in het weiland en het is raadzaam om hem dan al te bestrijden. De plant moet met wortel en al worden verwijderd omdat hij anders gewoon weer opkomt. Zorg ervoor dat er geen wortelresten blijven zitten, want die groeien gewoon weer verder. Trek handschoenen aan, want de gifstoffen kunnen ook door de huid naar binnen dringen. De geplukte planten kun je het beste direct na het plukken verbranden omdat zeker de bloeiende planten zelfs na het plukken nog snel pluizige zaadjes produceren om zich nog te kunnen vermeerderen.

Waar te vinden
Jacobskruiskruid groeit in de berm, aan de bosrand, in natuurgebieden, in weides en op braakliggende terreinen. De plant is te herkennen aan zijn gele bloempjes en zijn paarse stengel. Hij wordt 30-90 cm hoog.

Bloeitijd
Juli-oktober

Giftige delen
Alle delen van de plant zijn giftig, zowel vers als gedroogd. Hij bevat veel gifstoffen. Deze werken op de lever in en veroorzaken bloedingen, necroses en levercirrose. Zelfs de honing van deze plant is giftig voor degenen die het eten. De verse plant wordt zelden gegeten omdat hij zeer bitter is maar gedroogd in het hooi herkennen paarden hem niet meer. De stengels van de plant zijn dan bruinpaars van kleur, de bloemen blijven gedroogd hun gele kleur behouden. Het probleem is dat het paard het gif niet meer kan uitscheiden en dus telkens meer beschadiging oploopt. De lever heeft een groot herstelvermogen en veel reservecapaciteit, dus als het paard uiteindelijk ziekteverschijnselen vertoont kan de lever al onherstelbaar beschadigd zijn. Er is geen therapie mogelijk.

Als een paard de plant eet kan dit soms leiden tot een acute vergiftiging die zich uit in spierzwakte, loomheid, versnelde ademhaling en polsslag, kolieken. Na enkele dagen tot weken sterft het dier een pijnlijke dood. Meestal sluimert de vergiftiging langzaam door. Deze vorm wordt "seneciosis" genoemd. Het paard krijgt een gebrek aan eetlust, sterke vermagering, verstopping, geelkleuring van de slijmvliezen (leverproblemen) ten gevolge van geelzucht. Ze worden sloom, geeuwerig, draaierig en gaan wankel lopen.

Als je vermoed dat er Jacobskruiskruid in je hooi zit kan je dat bij het laboratorium van de Gezondheidsdienst voor Dieren laten onderzoeken. Ga naar www.gdvdieren.nl en zoek op Jacobskruiskruid.

Informatie op andere sites:
Jakobskruiskruid.com (Nederlands)
Senecio jacobea (in het duits)
Senecio jacobea (in het engels)

bomen-jeneverbes1Jeneverbes - Juniperus

Eten van Jeneverbes kan leiden tot koliek, diarree en darmontstekingen. Bij een ernstige vergiftiging volgt de dood na 1-3 dagen.

Informatie op andere sites:
Juniperus sabina (in het duits)

bomen-jeneverbes2

karmoz1Karmozijnbes - Phytolacca amkarmoz2

ericana

Waar te vinden
De karmozijnbes is een overblijvende plant met grote, langwerpige verspreide bladeren. Hij heeft in het voorjaar kleine witte tot rode geurende bloemen in rechtopstaande trossen. Na de bloei worden dit meerdelige bessen die wel wat van bramen weg hebben. De bessen staan op de steel van de plant. De plant is te vinden in tuinen en parken.

Bloeitijd
Juni-september, vanaf augustus paarse bessen.

Giftige delen
De gehele plant en de onrijpe bessen zijn giftig. Vergiftiging leidt tot maagdarmontstekingen en diarree.

Informatie op andere sites
Phytolacca americana (in het engels)

 

Kervel (dolle) - Chaerophyllukervel
m temulum

Waar te vinden
Dolle kervel is een schermbloemige die meestal voorkomt in de berm of op ruige onontgonnen gebieden. Hij wordt 30-120 cm hoog.

Bloeitijd
Mei-juli

Giftige delen
Het gif zit in de jonge stengels en zaden. Vergiftiging leidt tot darmproblemen en verlamming. Paarden eten de plant zelden maar ze kunnen hem wel binnenkrijgen als hij na het hooien in het hooi terechtgekomen is.

Informatie op andere sites
Chaerophyllum temulum (in het duits)

Klaproos - Papaver rhoklaproos1
eas

Waar te vinden
De klaproos is een 1 jarige plant die in bermen en weilanden groeit. Klaproos groeit graag op net omgewoelde grond, als de grond wat meer inklinkt verdwijnt hij weer. Hij is 25-60 cm hoog.

Bloeitijd
Mei-juli

Giftige delen
Voornamelijk het sap van de plant is giftig. De plant is het giftigste als hij bloeit en als hij zaden vormt. Paarden eten de bloem of zaden zelden omdat hij niet lekker ruikt en smaakt. De zaden kunnen soms in het hooi terechtkomen en dan vergiftigingsverschijnselen veroorzaken: kolieken, darmverstoppingen, bloederige buikloop, zenuwverschijnselen.

Informatie op andere sites
Papaver rhoeas (in het duits)

 

hederaKlimop - Hedera helix

Waar te vinden
Deze klimop groeit langs muren en langs bomen. Hij kan 3 - 12 m lang worden. In de winter heeft hij blauwzwarte bessen.

Bloeitijd
September-december

Giftige delen
Vooral de bladeren en bessen zijn giftig. Het eten van grote hoeveelheden bessen geeft spijsverteringsproblemen. De bessen zijn echter erg bitter en worden dus zelden gegeten.

 

 

Kruisbloemenfamilie

In de paardenwei kan je de volgende giftige leden van de kruisbloemenfamilie tegenkomen:

  • zwarte mosterd (brassica nigra)
  • witte mosterd (sinapis alba)
  • herik (sinapis arvensis)
  • koolzaad (brassica napus)

Al deze planten hebben veel van elkaar weg. Verwarring komt dus ook gemakkelijk voor.

 

Zwarte Mosterd - Brassica Nigra
1-jarig kruid met gele bloempjes, wordt 60-120 cm hoog en bloeit van juni-september. Groeit langs wegen, dijken, in bermen, in weilanden en aan bosranden. Vergiftigingen treden op als paarden de zaden opeten. Ze worden dan suf, krijgen ontstekingen aan het maagdarmkanaal, lever, nieren en huid, kolieken, darmverstoppingen, ongecontroleerde bewegingen en gaan uiteindelijk dood door verlamming van de ademhalings- en hartspieren.

Witte mosterd - Sinapis Alba
Lijkt sterk op zwarte mosterd. Wordt 30-80 cm hoog en bloeit mei-juli. De zaden bevatten gifstoffen en veroorzaken dezelfde verschijnselen als zwarte mosterd. Zorg ervoor dat paarden deze zaden niet te eten krijgen.

Herik - Sinapis Arvensis
Herik is net als witte en zwarte mosterd een 1-jarige plant met gele bloemen. Wordt 30-80 cm hoog en bloeit mei-september. De zaden en groene delen bevatten giftige stoffen. Deze stoffen irriteren huid, maagdarmkanaal, lever en nieren en geven dezelfde verschijnselen als zwarte mosterd.

Koolzaad - Brassica Napus
Koolzaad groeit in berm en weide en wordt 60-120 cm hoog. Zomerkoolzaad bloeit in juli-augustus en winterkoolzaad april-mei. Voornamelijk de zaden bevatten giftige stoffen. Deze werken irriterend op de huid, maagdarmkanaal, lever en nieren.

Informatie op andere sites
Brassica nigra (in het duits)
Brassica napus (in het duits)

laurierkersLaurierkers - Prunus laurocerasus

Waar te vinden
Laurierkers of laurier (zo is de struik bij de meeste mensen bekend) is een flinke struik met grote, glimmende, dikke bladeren. Het is een groenblijvende plant. In mei heeft hij trossen met zoetgeurende witte bloemetjes. In de herfst komen hieruit donkerpaarse bessen. De struik kan 1 tot 4 meter hoog worden en je ziet hem meestal rond huizen als heg.

Bloeitijd
Mei

Giftige delen
De plant in zijn geheel is giftig. Jonge lichtgroene bladeren zijn het giftigste. Zij bevatten blauwzuurglycosiden die tot blauwzuurvergiftiging leiden. Dit uit zich in opwinding en ademhalingsstoornissen. Paarden kunnen er dood aan gaan zonder vergiftigingsverschijnselen van tevoren te krijgen. De plant is giftig voor paarden als er meer dan 5 kilo van gegeten wordt. Zorg ervoor dat de bladeren niet in het hooi terecht komen.

Informatie op andere sites
Prunus laurocerasus (in het duits)

Lelietje van Dalen - Convallaria lvd
majalis

Waar te vinden
Het Lelietje van Dalen vindt je vooral in tuinen, maar ze komt in het wild ook voor, in lichte bossen, onder struiken, in de duinen.

Bloeitijd
Mei-juni.

Giftige delen
De gehele plant is giftig. Verschijnselen na het eten kunnen zijn: darmproblemen, onregelmatige hartslag, overmatig
speekselen en verwijde pupillen.

Informatie op andere sites
Convallaria majalis (in het duits)
Convallaria majalis (in het engels)

Thujaoccidentalis(homeopatisch)Levensboom - Thujathuja_occidentalis_heg

Het eten van vooral takken van de Levensboom veroorzaakt ademhalingsmoeilijkheden, schuim om de mond en darmkrampen.
Thuja wordt veel gezien als heggen en heeft verschillende kleuren, van geelgroen tot donker blauwgroen. We vinden Thuja ook wel terug in de klassieke homeopathie.

Thuja occidentalis (in het duits)

 

lijnzaadLijnzaad (ongekookt) - Linum usitatissimum

 

Waar te vinden
Lijnzaad wordt gecultiveerd en gebruikt omdat er olie en een goede kwaliteit vlas uit gewonnen wordt. De plant wordt 1-1,5 cm hoog.

Bloeitijd
Juni-juli

Giftige delen
Jonge kiemplanten, bloemen, zaadhulzen en zaden zijn giftig. Het eten van de plant kan leiden tot blauwzuurvergiftiging. Versnelde ademhaling, een snelle pols, gevolgd door opwinding, verlamming en dood treden op. Pas na 10 minuten koken verdwijnen de gifstoffen uit het lijnzaad.

Goed gekookt lijnzaad of kant en klare lijnzaadbrokken leveren een positieve bijdrage aan de spijsvertering. Ze werken verzachtend bij ontstekingen van het maagdarmkanaal, urinewegen en slijmvliezen van het ademhalingsapparaat (bij hoesten). De zaden bevatten 3-6% slijmstoffen waardoor de darminhoud gladder wordt voor een betere darmpassage. Je kunt het ook als lijnzaadolie kopen.

Informatie op andere sites
Linum usitatissimum (in het duits)
Linum usitatissimum (in het engels)

Lupine - Lupinus

 

Waar te vinden
Lupines zijn meestal in de tuin te vinden maar af en toe kom je ook wel eens verwilderde exemplaren tegen in bos of weide. De planten kunnen 40-150 cm hoog worden en krijgen behaarde peulen.

Bloeitijd
Juni-september.

Giftige delen
Voornamelijk de zaden bevatten giftige stoffen ook nog schadelijk zijn in het hooi. Als paarden veel wilde lupine binnenkrijgen kunnen ze last krijgen van zenuwverschijnselen met krampaanvallen, onrust, verhoogde prikkelbaarheid, gebrek aan eetlust, temperatuurstijging. Binnen 2-5 dagen kunnen ze sterven door ademhalingsstilstand. Zoete lupine is weinig giftig omdat deze een lage dosis gifstoffen bevat.

Informatie op andere sites
Lupinus spp. (in het duits)
Lupinus spp. (in het engels)

Nachtschadefamilie - Solanaceae

De nachtschadefamilie is een familie die een aantal zeer schadelijke planten bevat. Ook de tomaat en aardappel behoren tot deze familie. De bloemen van de planten uit deze familie lijken veel op elkaar. Na de bloei krijgen ze opvallende donkerpaarse of rode bessen die net als de bloemen erg giftig zijn.

De nachtschadefamilie is een familie die een aantal zeer schadelijke planten bevat. Ook de tomaat en aardappel behoren tot deze familie. De bloemen van de planten uit deze familie lijken veel op elkaar. Na de bloei krijgen ze opvallende donkerpaarse of rode bessen die net als de bloemen erg giftig zijn.

 

Wolfskers* - Atropa bella donna
Wolfkers komt tegenwoordig in het wild bijna alleen nog maar in Zuid-Limburg voor. Je kunt hem wel in tuinen nog overal tegenkomen. Hij wordt 50-150 cm hoog en bloeit in juni-augustus. Wortels, bessen, bloemen en bladeren bevatten gifstoffen die ook na drogen giftig blijven. De plant heeft donkerpaarse klokjesbloemen en bessen die eerst groen zijn en na het rijpen donkerpaars. De plant is voor mensen zeer giftig maar voor paarden alleen na het eten van grote hoeveelheden. Doordat de plant in Nederland bijna niet voorkomt vormt hij dus weinig gevaar.

Bilzekruid* - Hyoscyamus niger
Deze 1 jarige plant met getande bladeren wordt 30-80 cm groot, bloeit van juni-oktober en is in Nederland vrij zeldzaam. Hij bloeit op mesthopen en in bermen. Alle delen zijn giftig, vooral de wortels en de zaden. De plant bevat alkaloïden die ook na het drogen giftig blijven. Paarden eten de planten zelden omdat hij nogal sterk ruikt. Hij kan echter in het hooi terechtkomen en op die manier het paard vergiftigen. Hij leidt tot onderdrukking van het centrale zenuwstelsel en hallucinaties.

Doornappel* - Datura stramonium
Doornappel is een flinke, grillige plant met grote kartelige bladeren en stekelige vruchten. Hij groeit meestal in tuinen (zit in zaaimengsels met wildbloemen), op mesthopen, braakliggende terreintjes, composthopen of vuilnisbelten. De plant wordt 15-100 cm hoog en bloeit van juni-september. Alle plantendelen zijn giftig (alkaloïden) en blijven na drogen ook in het hooi giftig. Paarden zullen de plant niet gauw eten omdat hij nogal sterk ruikt. Vergiftiging leidt tot onderdrukking van het centrale zenuwstelsel en hallucinaties.

Aardappelplant* - Solanum tuberosum
Aardappel is een plant die meestal op de akker groeit dus niet zomaar door paarden gegeten wordt. De plant wordt 50-100 cm hoog en bloeit juli - september met lichtpaarse bloempjes. Bessen, stengel en bladeren, groene knollen en knolscheuten bevatten de gifstof solanine. Het gif zit niet in rijpe verse knollen. Wel weer in oude beschimmelde knollen. Solanine geeft een giftige werking op het maagdarmkanaal en veroorzaakt een afbraak van rode bloedlichaampjes. Een rauwe verse rijpe ecologische aardappel in een voorgeschreven reinigingskuur kan dus geen kwaad. Laat je paard geen bladeren eten en geen onrijpe of beschimmelde aardappelen of schillen eten. Het liefst ook geen gewone aardappelen omdat er vaak landbouwgif net onder de schil opgeslagen ligt.

Bitterzoet* - Solanum dulcamara
Bitterzoet is een struik van 30-200 cm die te herkennen is aan zijn paarse bloempjes met felgeel hartje en felrode bessen. De bessen lijken op erwten als ze onrijp zijn. Hij bloeit van juni-september. Hij groeit op vochtige plaatsen, in heggen, kreupelhout en in de duinen. De groene bessen zijn het giftigst (alkaloïden). Ook bladeren, stengel en rode bessen bevatten gifstoffen die niet verloren gaan na droging in het hooi. Paarden eten de plant niet omdat ze de plant niet lusten. Grote hoeveelheden bessen kunnen leiden tot maagslijmvliesbeschadiging.

Zwarte Nachtschade* - Solanum nigrum
Zwarte nachtschade is een plant die veel wegheeft van de aardappelplant. Hij heeft witte bloempjes met een geel hartje en donkerpaarse bessen. Als de bessen onrijp zijn lijken ze op erwten. De plant is 7-60 cm hoog en bloeit in juni en in de herfst. Hij is bijna overal te vinden: weides, akkers, tuinen, bermen en bossen. Vooral de onrijpe bessen zijn giftig. Verder de bladeren en de stengel. De rijpe bessen zijn niet giftig. Paarden eten de plant niet vanwege de sterke smaak. Gebeurt het toch dan kunnen ze last krijgen van maagdarmstoornissen, verwijding van de pupillen, neerslachtigheid, gaan liggen in de stal, ongecoördineerde bewegingen, versnelde ademhaling en hartslag.

Informatie op andere sites
Atropa bella donna (in het duits)
Atropa bella donna (in het engels)
Hyoscyamus niger (in het duits)
Datura stramonium (in het duits)
Datura spp. (in het engels)
Solanum tuberosum (in het duits)
Solanum dulcamara (in het duits)
Solanum nigrum (in het duits)
Solanum spp. (in het engels)

Narcissen - Narcissus

narcis

Waar te vinden
De narcis bloeit in tuinen en parken en verwilderde exemplaren kom je ook wel eens in bos en weide tegen. Hij wordt 30-60 cm hoog.

Bloeitijd
April-mei.

Giftige delen
Vooral de bol is giftig en bevat verschillende alkaloïden. In de buitenste schubben van de bol komen giftige stoffen voor. Het eten van de bol leidt tot maagdarmontsteking, krampen en verlammingsverschijnselen. Evenals de narcis zijn ook bolgewassen als tulpen, hyacinthen en sneeuwklokjes giftig voor paarden.

Informatie op andere sites
Narcissus (in het duits)

oleanderOleander* - Nerium oleanderWaar te vinden

Oleander is een sierplant die je rond de middellandse zee ook vaak in het wild tegenkomt. Hier in Nederland vind je hem meestal in tuinen en parken. Het is een wintergroene harde struik met smalle, leerachtige bladeren die grijsgroen glanzend van kleur zijn en aan de onderkant mat. Hij heeft meestal rozerode bloemen, maar soms kom je hem ook met witte of gele bloemen tegen. Hij wordt 1.5 tot 5 meter hoog.

Bloeitijd
Juli-augustus.

Giftige delen
Ondanks zijn mediterrane uiterlijk is het niet bepaald een zonnig type te noemen. De gehele plant is erg giftig en ook na het drogen behoudt hij zijn giftigheid. Zijn gifstoffen geven dezelfde effecten als vingerhoedskruid. Het sap kan huidirritaties geven. Verder komen de volgende symptomen voor: maagdarmontstekingen met kolieken en bloederige diarree, verwardheid, pupilverwijding, hartritmestoornissen, hartzwakte, verzwakte ademhaling, coma en dood door hartstilstand.

Vergiftigingen komen gelukkig zelden voor. De plant smaakt namelijk zeer bitter en nodigt daarom niet snel uit tot eten. Paarden komen meestal ook niet in de tuin en dat is toch wel de plek waar je deze plant meestal tegenkomt. 30-60 gram blad van de struik kan al dodelijk zijn voor paarden. De plant kan zijn giftigheid ook afgeven als hij gedroogd in het hooi terechtkomt of als er per ongeluk bladeren in een plas water terechtkomen waaruit paarden ook wel eens drinken.

Informatie op andere sites
Nerium oleander (in het duits)
Nerium oleander (in het engels)

Paardenstaartenfamilie - Equisetaceae

Waar te vinden

Tot de paardenstaartenfamile behoren de heermoes of akkerpaardenstaart (equisetum arvense) en moeraspaardenstaart (equisetum palustre). Het zijn planten die in Nederland bijna overal voorkomen. De moeraspaardenstaart wat meer in vochtige gebieden dan de akkerpaardenstaart. Ze worden tot 50 cm hoog en dragen geen vruchten.

Bloeitijd
n.v.t.

Heermoes - Equisetum arvense
Heermoes bevat een enzym dat vitamine B1 afbreekt. Heeft het paard teveel Heermoes gegeten, dan wordt het schrikachtig, krijgt een wankele gang, wordt prikkelbaar, krijgt verminderde reflexen, kan plotseling neervallen en kan vervolgens geheel verlamd raken en dood gaan. Vergiftigde paarden worden mager zonder hun eetlust te verliezen. In de kruidengeneeskunde wordt heermoes gebruikt bij spierpijn, jicht, reumatische klachten, voor de vrouwelijke organen, voor nierproblemen, blaas- en urinewegproblemen (urineafdrijvende werking), voor problemen met ademhalingsorganen. De plant is bloedstelpend, bloedzuiverend en wondgenezend. Hij versterkt bindweefsel, nagels, huid, haren en broze botten. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat paarden de plant soms toch in kleine hoeveelheden eten.

Moeraspaardenstaart - Equisetum palustre
Deze plant bevat evenals de heermoes een enzym dat vitamine B1 afbreekt, daarnaast ook andere giftige stoffen. De vergiftigingsverschijnselen zijn hetzelfde als bij de heermoes.

Informatie op andere sites
Equisetum arvense (in het duits)
Equisetum palustre (in het duits)
Equisetum arvense and other spp. (in het engels)

Papaver (Slaapbol) - Papaver somniferum

papaver1

Waar te vinden
Een 1 jarige plant die in bermen en braakliggende terreinen groeit, maar ook als gecultiveerde plant in tuinen en parken. Papaver kan tot 60-120 cm hoog worden.

Bloeitijd
Juni-augustus.

Giftige delen
De gehele plant is giftig, vooral de onrijpe zaden. Als de bollen rijp zijn, zijn ze niet meer giftig. De onrijpe stengels en zaaddozen die in het hooi terechtkomen kunnen leiden tot vergiftigingsverschijnselen als: rusteloostijd, veel speekselen, verhoogde ademhalingsfrequentie, verlaging van de lichaamstemperatuur en bewusteloosheid.

Informatie op andere sites
Papaver somniferum (in het duits)

 

 

Rhododendron (Azalea) - Rhododendron

rhododendron

Waar te vinden
Rhododendrons zijn te vinden in bossen, parken en tuinen en worden 20-250 cm groot.

Bloeitijd
Februari-juli.

Giftige delen
Vooral de bladeren en de bloemen van de planten zijn giftig. Het eten van de planten kan leiden tot een sterke speekselvloed, krampen, spiertrillingen, spierzwakte, onzekere gang, hoesten en een verzwakte ademhaling. Deze planten mogen niet voorkomen in en om de wei, maar laat ook geen snoeiafval van Rhododendrons of Azalea's liggen op plekken waar paarden er bij kunnen komen.

Giftige delen
Vooral de bladeren en de bloemen van de planten zijn giftig. Het eten van de planten kan leiden tot een sterke speekselvloed, krampen, spiertrillingen, spierzwakte, onzekere gang, hoesten en een verzwakte ademhaling.Deze planten komen niet voor in en om de wei, maar laat ook geen snoeiafval van Rhododendrons of Azalea's liggen op plekken waar paarden er bij kunnen komen.

Informatie op andere sites
Rhododendron spp. (in het duits)

ridderspoorRidderspoor* - Delphinium consolida

Waar te vinden

Deze 1- of 2-jarige plant heeft een rechte, vertakte stengel met blauwe bloemtrossen. Hij wordt 20-40 cm hoog. Hij is vrij zeldzaam in Nederland. Hij groeide vroeger vooral op akkers. Tegenwoordig wordt hij als cultuurplant veel in tuinen gebruikt.

Bloeitijd
Juni-augustus.

Giftige delen
Grote hoeveelheden van de plant leiden tot bewegingsstoornissen en ademhalingsstoornissen die de dood tot gevolg kunnen hebben.

Informatie op andere sites
Delphinium consolida (in het duits)
Delphinium spp. (in het engels)

stjans3Sint-Janskruid - Hypericum perforatum

Waar te vinden

Sint-Janskruid groeit in hooilanden, wegbermen, bosranden, heggen, langs akkers.

Bloeitijd
Juni-september.

Giftige delen
De hele plant is giftig, en blijft ook giftig als hij gedroogd is. Hij veroorzaakt fotosensibiliteit; witte, ongepigmenteerde huid wordt gevoelig voor zonlicht. De huid raakt ontstoken en kan zelfs geheel loslaten. Dezeplekken zijn zeer pijnlijk. Het paard moet op stal gezet worden, en de plekken moeten worden behandeld. Andere symptomen zijn geen trek in eten, zwakte, onzeker lopen en coma.

Informatie op andere sites
Hypericum perforatum (in het duits)
Hypericum perforatum (in het engels)

stgouwe2Stinkende Gouwe - Chelidonium majus

Waar te vinden

De stinkende gouwe groeit onder heggen en kreupelhout, rondom oude vervallen boerderijen en stortplaatsen van bouwafval. Hij wordt 30-120 cm groot. Zijn gele bloemen hebben wel iets weg van boterbloemen.

Bloeitijd
Mei-oktober.

Giftige delen
Het (geeloranje) sap van stengel en bladeren is giftig evenals de wortel die in de herfst het giftigste is. Deze giftigheid gaat bij drogen verloren. Na het eten van grote hoeveelheden van de plant treden bloederige ontstekingen van het maagdarmkanaal, versnelde ademhaling, bloedstuwing in lever en longen, duizeligheid en sufheid op. Omdat de plant niet op weides groeit en hij nogal bitter en scherp smaakt wordt hij zelden door paarden gegeten.

Informatie op andere sites
Chelidonium majus (in het duits)
Chelidonium majus (in het engels)

Tabak - Nicotiana Tabacum

tabak

Waar te vinden
De tabaksplant komt niet in het wild voor. De planten vind je meestal in tuinen waar je paard normaal gesproken niet zomaar los in rond zal lopen. Het is een 1 jarige plant met trompetvormige bloemen die 90-150 cm hoog wordt.

Bloeitijd
Juni-oktober.

Giftige delen
Alles behalve de rijpe zaadjes is giftig. De plant bevat het alkaloïde nicotine dat minder wordt na het drogen. 300-500 gram nicotine is dodelijk voor een paard. Het eten van de plant kan leiden tot maagdarmproblemen, slijmvliesprikkeling, versnelde ademhaling, spiertrillingen en verlamming. Laat je paard dus niet van gedroogde tabak of sigaretten eten.

Informatie op andere sites
Nicotiana Tabacum (in het duits)

Taxus* (of venijnboom) - Taxus baccata

Waar te vinden

Taxus is een struik met naaldachtige donkergroene blaadjes en felrode bessen die je meestal als haag rond tuinen aantreft.

Bloeitijd
Juni-augustus.

Giftige delen
De blaadjes, schors, en de pitten van de bessen zijn giftig. De giftige werkstof blijft ook na drogen behouden. Bladeren en bessen zijn zeer giftig voor paarden. Al na 5 minuten kan een paard dood neervallen als hij ze gegeten heeft.

Informatie op andere sites
Taxus baccata (in het duits)
Taxus cuspidata (in het engels)

 

Varens - Hypolepidaceae

Waar te vinden
Varens zijn forse planten met veerachtige bladeren die je tegenkomt in bos of park. In het bos kom je vooral de Adelaarsvaren (Pteridium aquilinum) tegen.

Bloeitijd
N.v.t.

Giftige delen
Alle delen en vooral de wortel zijn giftig. Zelfs als de plant in het hooi terechtkomt blijft hij zijn giftigheid behouden. Hij bevat tevens een enzym dat vitamine B1 afbreekt en zo tot zenuwstoornissen leidt. Als er geen behandeling wordt gedaan kan het eten van vooral Adelaarsvaren tot de dood leiden.

Informatie op andere sites
Pteridium aquilinum (in het duits)
Pteridium aquilinum (in het engels)

vingerhVingerhoedskruid - Digitalis purpurea

Waar te vinden

Vingerhoedskruid is een 2 jarige plant met klokvormige bloemen die je meestal in tuinen tegenkomt. De bloemen worden veelvuldig door hommels bezocht. Je hebt ze in verschillende kleurvarianten van wit tot paars en combinaties daarvan. Vaak vind je ook verwilderde exemplaren in het bos. Hij wordt 30-150 cm hoog.

Bloeitijd
Mei-oktober

Giftige delen
Alle delen van de plant zijn giftig, vooral de bladeren en de zaden. Na droging zijn de plantendelen nog steeds giftig. Vergiftiging leidt tot diarree, koliek, onregelmatige hartslag, spasmen en dood door hartstilstand. Na kauwen treden mond- en keelontstekingen op.

Informatie op andere sites
Digitalis purpurea (in het duits)
Digitalis purpurea (in het engels)

Wikke - Vicia

Waar te vinden

Wikke is een sierlijke woekerplant met veervormige bladeren en rankvormige vertakkingen die zich om andere planten heen draaien. Hij heeft paarsblauwe trosjes bloemen. Hij wordt 5-150 cm lang.

Bloeitijd
Mei-juli

Giftige delen
Alle delen van de plant zijn giftig, vooral de boonachtige zaden. Vergiftiging leidt tot leverbeschadiging, gevoeligheid voor zonlicht en geelzucht. Ook verlamming van de slokdarm, diarree en bloederige urine kunnen optreden.

Informatie op andere sites
Vicia spp. (in het engels)

kardi2Wilde Kardinaalsmuts - Euonymus europaeus

 

Waar te vinden
De wilde Kardinaalsmuts vind je meestal in tuinen en parken. Hij wordt ook soms gebruikt in houtwallen. Het is een struik die 1,5 - 6 m hoog kan worden.
Je herkent hem aan zijn rozerode bloemhuisjes die zich aan het eind van de zomer openen waardoor je de feloranje zaden te zien krijgt.

Bloeitijd
Mei.

Giftige delen
De zaden, bladeren en bast zijn giftig. De bladeren zijn in de zomer giftiger dan in de herfst. Het eten van de plant kan leiden tot buikkrampen, darmontstekingen, buikloop, bloedcirculatiestoornissen, krampen en sufheid.

liguster2Wilde Liguster - Ligustrum vulgare

Waar te vinden
De liguster is een plant die meestal gebruikt wordt om hagen van te maken. Hij wordt 1-3 m hoog.

Bloeitijd
Mei-juni.

Giftige delen
Vooral de bessen, bladeren en bast zijn giftig. Vergiftiging leidt tot buikklachten, zwakke polsslag, daling van de lichaamstemperatuur, spiersamentrekkingen en stuipen. Soms treedt ook de dood op.

Wilde- of Waterscheerling - Cicuta virosawatersch1

Waar te vinden
De scheerling is een plant uit de schermbloemigenfamilie die meestal aan de kant van het water groeit. Je ziet hem vaak bij slootjes die de weilanden van elkaar afscheiden. Hij wordt 60-150 cm hoog.Bloeitijd

Juni-augustus.

Giftige delen
Het sap van de plant is giftig en ook de wortel. De plant bevat een gifstof die ook na drogen in het hooi schadelijk is.Het gif werkt in op de zenuwen en veroorzaakt stuipen en spierkrampen. Het veroorzaakt een brandende pijn in de keel en de mond, speekselvloed, kolieken, verwijding van de pupillen, krampaanvallen, stuipen gevolgd door uitputting, bewusteloosheid en uiteindelijk de dood.Informatie op andere sites
Cicuta virosa (in het duits)
Cicuta spp. (in het engels)

bomen-acacia1Witte Acacia - Robinia pseudoacacia

Waar te vinden

De van oorsprong Noord-Amerikaanse boomsoort is genoemd naar vader en zoon Jean en Vespasien Robin, lijfartsen van koning Hendrik IV van Frankrijk. Deze plantten in 1601 een robinia in de tuin van het Louvre in Parijs. Robinia pseudoacacia verwijst enerzijds naar Jean Robin en anderzijds naar de acacia. Acacia komt van het Griekse akis: doorn. Robinia pseudoacacia behoort niet tot het geslacht Acacia maar lijkt er op in het bezit van scherpe stekels op de takken. Vandaar ook de soortsaanduiding "pseudoacacia". Men spreekt dan ook over witte acacia of valse acacia.

Robinia wordt als parkboom veel in steden aangeplant omdat deze plant niet alleen als een mooie verschijning met mooie bloemen wordt gezien, maar ook goed tegen vervuiling bestand is. Als productieboom levert hij hardhout van duurzaamheidsklasse 1 met een zeer hoge weerstand tegen aantasting door insecten en rot. Bij het bewerken van het hout kan stof vrijkomen dat leidt tot misselijkheid, hoofdpijn en braakneigingen.

Bloei:
mei, juni en juli

Giftige delen
Vooral de bast van de Witte acacia is erg giftig en kan mondontstekingen en koliek veroorzaken. Grotere hoeveelheden kunnen er tekenen zijn van anorexia, depressie, incontinentie, kolieken, algehele zwakheid en hartritme stoornissen. De symptomen beginnen een uurtje na het nuttigen en het paard dient onmiddellijk medische zorg te krijgen. Voor paarden kan het zelfs dodelijk zijn.

Robinia psuedoacacia (Nederlands)
Robinia pseudoacacia (in het duits)

Wolfsmelk (Euphorbia)

Waar te vinden

Wolfsmelk is een 1 jarige plant waarvan de blaadjes van onderuit langzaam overgaan van groene blaadjes in gele bloempjes. Hij groeit in tuinen en bermen.

Bloeitijd
April-mei

Giftige delen
De zaden en het sap van de plant zijn giftig. Deze giftigheid gaat niet verloren na het drogen. Paarden zullen de plant niet gauw eten omdat hij een sterke geur en smaak heeft. Het gif is brandend op de huid. Bij inname leidt het tot maagdarmontstekingen en krampen.

Informatie op andere sites
Euphorbia cyparissias (Cypreswolfsmelk; in het duits)
Euphorbia spp. (in het engels)

« Terug

NVVRwiki

Aankomende activiteiten

  1. (M) Introductie Cursus Emmett4Horses

    22 maart, 10:00 - 16:00
  2. (M) Rit Kootwijk

    23 maart, 10:00 - 15:00
  3. (Z) Rit Stabrechtse Heide

    24 maart, 11:00 - 15:00
  4. (NW) Lente Snack- en Speelrit

    24 maart, 12:00 - 14:00
  5. Strandweekend Noordwijk (ZH)

    29 maart - 31 maart