Primitief kampeerweekend Ardennen 2017

Door wijzigingen bij het bestuur vallen we even terug op de oude manier van inschrijven voor de meerdaagse weekenden. Dat betekent dat jullie het inschrijfformulier als Word document kunnen downloaden, invullen en per mail versturen naar meerdaagse@NVVR.info. De mail komt dan binnen bij Kristianne van der Put. Vragen kan je ook via dit e-mail adres aan ons stellen. Voor aanmeldingen geldt de volgorde van binnenkomen van het aanmeldformulier per mail. Je krijg dan een bevestigingsmail waarin we je vragen het bedrag naar de NVVR over te boeken. Deze mail wordt handmatig gemaakt dus dat kan even duren. Na ontvangst van het geld is je inschrijving definitief.

LET OP: Op dit moment wordt er gewerkt aan het update van de algemene voorwaarden. Deze zijn dus nog niet op de website te vinden. We vragen alle deelnemers later met de geüpdate voorwaarden akkoord te gaan. Hierin komt niets raars in te staan. Kern is dat je op eigen verantwoordelijkheid met de weekenden meedoet.

Na een zeer succesevol lang weekend in de Eifel in 2016, gaan we dit jaar 5 dagen naar de Ardennen, naar Cens om precies te zijn. Cens is een dorpje in de Belgische provincie Luxemburg en dat is het lage gedeelte van de Ardennen. De afstand van Arnhem naar Cens is 274 km.

De locatie beschikt over 4 ha. weiland voor de paarden, afgezet met schriklint en 8 stallen. We gaan kamperen maar het is ook mogelijk in de accommodatie te slapen (deze accomodatie moet je dan zelf boeken). Verder zijn er eenvoudige doch propere sanitaire voorzieningen aanwezig zoals warme douches.

Met elkaar en een kampvuur maken we er een gezelig weekend van!

De routes lopen over laag heuvellandschap waarvan de bodem vrij stenig is. Daarom zijn hoefschoenen aan te bevelen wanneer je paard geen hoefijzers draagt. En houdt er rekening bij dat voor paarden die dit niet gewend zijn rijden in de heuvels best pittig kan zijn. Zorg dus voor een goede conditie.

Voorafgaand aan dit weekend kan je meedoen met de Luxe trektocht. Je eindigt dan op deze camping in Cens. Voor de trektocht moet je je apart inschrijven.

Locatie: Martine & Cocke, Cens 15, 6972 Erneuville, Tenneville, Belgie
Gastheer: Peter de Kort
Kok: Iedereen voor elkaar (iedereen neemt zelf eten mee, daarom noemen we het primitief)

prijs per persoon zonder paard: 45,-
prijs per persoon emt paard in de wei: 65,-
Prijs per persoon met paard op stal: 105,-
Prijs extra paard in de wei: 20,-
Prijs extra paard op stal: 60,-

Inschrijven via het inschrijfformulier meerdaagse vanaf 15 april 2017, 00:00 uur. Aanmeldingen die vóór die tijd binnenkomen worden behandeld alsof ze 16 april 00:00 uur zijn gemaild, dus houd zelf even de tijd in de gaten.

Twijfel je nog? Kijk dan even dit filmpje dat in 2016 in de Eifel is gemaakt door Peter de Kort.

Hemelvaart rijweekend 2017: Er is een plek vrijgekomen!

25-28 mei: Hemelvaart rijweekend

Bij interesse graag mailen naar: meerdaagse@nvvr.nl

Inmiddels begint Boerderij Mossel te Otterlo al een traditie te worden binnen de NVVR. Wegens de unieke locatie gaan we dit jaar voor de 3e maal naar de Veluwe met Hemelvaart.
De locatie is alleen te bereiken via een lange hobbelige zandweg. Grote kans dat je hier op een buitenrit zwijnen, edelherten en wilde paarden tegen komt. Het uitrijgebied is geweldig.
Na een heerlijke dag in de buitenlucht zal Jacqueline Poot weer de meest heerlijke gerechten op tafel zetten. Voeg aan dit weekend nog de gezellige leden toe en we hebben alle ingredienten bij elkaar voor weer een fantastisch Hemelvaartweekend.

Tot ziens in Otterlo!

Locatie: Boerderij Mossel te Otterlo (www.boerderij-mossel.nl)

Gastvrouw: Chantal van den Hoven
Kok: Jacqueline Poot

Prijs per persoon zonder paard: € 190,-
Prijs per persoon met paard in de wei: € 210,-
Prijs per persoon met paard op stal: € 250,-
Prijs extra paard in de wei: € 20,-
Prijs extra paard op stal: € 40,-

Inschrijven via de website vanaf 15 februari via de webshop.

Maximaal 22 deelnemers, uiteraard hebben NVVR leden voorrang.

 

Ouder + Kind rijweekend 2017

Lennie Klop (11)

Lennie Klop (11)

Na een leuk topic op de NVVR facebook pagina gaat het er inderdaad echt van komen: in mei is het eerste NVVR ouder+ kind weekeind!!
Er zijn binnen onze vereniging veel kinderen geboren en groter gegroeid, en ook zij zijn vaak besmet geraakt met het paardenvirus. En we hoorden dat deze kinderen ook graag met zo’n leuk NVVR-weekend willen meedoen. Sommige hebben een eigen pony of paard, anderen rijden met die van hun ouders. De jongsten zijn wellicht zelf nog te klein om echt te rijden, maar kunnen onder begeleiding van hun ouders al wel mee om de sfeer te proeven en mee te doen met de activiteiten voor kleinere kinderen.

Het uitgangspunt is een vertrouwd NVVR-rij weekeind. Voor een ouder of ouders mét hun kind(eren). Het programma wordt afgestemd op de leeftijden die zich aanmelden. We verblijven op de bekende locatie Dop Heets Del te Kootwijkerbroek (www.paardenaccommodatiedop.nl).

We starten het weekend op vrijdag vanaf 16 uur. Later aankomen is geen probleem. Vrijdagavond is er een activiteit om elkaar een beetje te leren kennen. Op de zaterdag en zondag staat alles vrij. Wil je zelf met ouder op pad, geen punt. Of je kunt meedoen met een activiteit. Er zijn plannen voor een kleine patrouillerit, speurtocht, pony versieren (al dan niet met verf), paardenbingo, behendigheid te paard, horse agility e.d. Maar ook genoeg tijd om lekker te relaxen, kletsen of keten al dan niet met je pony, een VrijRuiter of Penny te lezen ed.

Kinderen dienen begeleid te worden door ten minste 1 volwassene. Het is geen probleem als er 2 kinderen mee komen onder leiding van 1 ouder en een pony delen.

Je bent niets verplicht (behalve een cap voor de kinderen), je mag mee doen met het programma, maar als je liever als ouder + kind zelfstandig het bos in trekt is dat ook prima. We houden er met de afstand van de activiteiten rekening mee dat ouders wellicht mee wandelen naast een pony of paard.

Als je al ouder dan 18 bent, maar je innerlijke kind staat te springen om toch aanwezig te zijn op dit weekeind is dit uiteraard mogelijk (al dan niet als vrijwilliger). Mail hiervoor naar Kristianne van der Put meerdaagse@NVVR.info
Ivm het beperkt aantal beschikbare plaatsen hebben ouders mét kind(eren) voorrang. Zij kunnen zich vanaf 15 februari inschrijven via onze website.

Het eten in dit weekeind is aangepast naar ‘ponykamp’ principes. Geen hoogstandjes, maar lekker met gezonde bijgerechten.

Ook enthousiast geworden? Dan verwelkomen we jullie graag op 12 mei!

Coördinerende ouder: Alexandra Helders
Kok: Cees Helders
 

Aantal deelnemers maximaal 17.

Prijs per ouder/kind zonder paard: € 100,-
Prijs per ouder/kind met paard in de wei: € 140,-
Prijs per ouder/kind met paard op stal: € 175,-

Inschrijven vanaf 15 februari 2017 via de webshop.

 

 

Trots

Tekst: Edith Louw.
Foto: Vanessa Teepe Fotografie

Stel je eens voor: meer dan dertig verschillende paarden en pony’s. Van Quarters tot IJslanders, tussen vier en negenentwintig jaar, verzameld op een prachtige locatie midden op de Veluwe. Gemoedelijk neuzen ze over de draad van hun paddocks met elkaar of staan in de grotere groep. Ze zien er allemaal blakend van gezondheid en blijdschap uit. Grote, glanzende ogen, een tevreden uitstraling. Tussen deze paardjes door scharrelen keuvelende mensen, terwijl ze kruiwagens vol mest afvoeren en waterbakken vullen. Niet alleen van hun eigen paard; ze zorgen net zo goed voor die van een ander, helpen elkaar. Wanneer je naderbij komt, zie je de gezichten van de mensen: blij, ernstig, soms verdrietig. Je vangt wat flarden van gesprekken op. “Ze deed het zo geweldig, we hebben een heel stuk getölt naast dravende paarden.” “Ik mis m’n oude paardje nog steeds, maar ben zo blij met deze geweldige pony.” “Wat voer jij je paard, die heeft toch ook niet zoveel kiezen meer?” “Zin om straks samen te rijden?”

 

Op het eerste gezicht denk je misschien dat het een wel heel gemoedelijke wedstrijd is, al zou je niet weten wat voor wedstrijd dan; er zijn western- en dressuurzadels, en allerlei ander tuig dat je niet tegenkomt op de doorsnee wedstrijd: zadels met allerlei haken en ringen, barepackpads, de meest uiteenlopende bit- en bitloze hoofdstellen. Gaandeweg de dag komen en gaan ruiters met hun paarden; in kleine groepjes of alleen, stuk voor stuk verdwijnen ze het bos in en komen later weer terug, de paarden nog even relaxt en de ruiters met een brede grijns.

 

Al gauw raak je aan de praat. Je vertelt honderduit over je eigen paard of je hoort verhaal na verhaal over de anderen. Al die bijzondere paarden met hun eigen geschiedenis, al die mensen die zo gelukkig zijn met net dat ene paardje, die ene pony. En die het bijzondere en mooie in elk paard zien en begrijpen hoe speciaal de jouwe voor je is.

 

Het kan niet missen: je bent op een NVVR weekend aanbeland. Het eerste weekend van juni was het weer zover, een bijzonder weekend deze keer. We vierden ons 30-jarig bestaan. Misschien kun je je pas echt voorstellen hoe dat is als je er zelf rondloopt. De geweldige sfeer van volkomen vanzelfsprekend en onvoorwaardelijk “erbij horen” of het nu je twintigste of je eerste weekend is. Of je nu lid van het eerste uur bent of pas drie weken. Of je nu een week trektocht achter de rug hebt of zonder paard komt buurten. Dat is het NVVR gevoel.

 

‘s Avonds bij het kampvuur, na een heerlijke maaltijd (ook voor vegetariërs!), onder het genot van een wijntje, gaan de gesprekken verder, raken soms diepe lagen, brengen emoties boven. Er is respect voor je tranen als je vertelt over een overleden paardenvriend, er is veiligheid en vertrouwen. Hier kun je alles zeggen. Niemand vindt iets “raar”. Je kunt het best niet helemaal eens zijn, dingen heel anders doen dan een ander – dat is ok, je leert van elkaar, vraagt naar waarom in plaats van te oordelen. Er is geen concurrentie.

 

Dat is inherent aan buitenrijden: daar zijn geen verschillende klasses, geen jurypunten, geen rozetten en bekers. Natuurlijk zijn er verschillen in ervaring van zowel de ruiters als de paarden. Sommige paarden hebben (nog) moeite met obstakels onderweg, sommige ruiters ontbreekt het aan moed. Maar dat is het mooie: een meer ervaren combinatie helpt je een stapje verder, en is plaatsvervangend trots als het je lukt dat hek te openen of door een plas te gaan. Het maakt ook niet uit of je het liefst een staprondje van een uurtje maakt of er de hele dag op uit wilt trekken met lekkere rengalopjes over de hei. Zolang je maar doet wat het beste is voor jullie samen, hoor je erbij.

 

Want trots zijn we, op al onze paarden en mensen. Trots als dat jonge paard onder begeleiding van een oude rot langs de kliko durft. Trots als ons ervaren paard een jonkie mee op sleeptouw neemt. Trots als ze ineens buiten een plasje durft doen, trots als ze hinnikt als je aankomt, als ze rustig stilstaat bij een demo, als ze zonder problemen wegloopt op geleende hoefschoenen – we zijn eigenlijk de godganse dag trots op onze geweldige lievelingen. Niet omdat ze beter zijn dan een ander, hogere punten scoren, betere papieren hebben of fantastisch presteren in de ogen van een ander. Die trots, dat is om wie ze zijn en dat ze bij ons horen, even onvoorwaardelijk als de mensen zijn ook zij NVVR-leden.

 

Misschien is dat de diepste kern, waarom het zo toegaat bij de NVVR: er is geen onderlinge strijd om de beste te zijn. Sommigen doen aan een of andere vorm van wedstrijdsport, maar dat is alleen maar interessant en leuk om te horen; er is geen oordeel, en geen status. Niemand is beter dan een ander. We proberen alleen de beste te zijn voor onze eigen paarden. En we zijn trots op alles wat ze doen. En hopen, allemaal, dat onze paarden net zo trots zijn op ons.

 

 

 

 

 

 

Was voorjaarsgras maar rood in plaats van groen…

Tekst: Karin Schouwenburg


Was voorjaarsgras maar gewoon rood, de kleur van gevaar! De meeste paarden staan ​​te popelen om de wei in te gaan en zich te goed te doen aan de eerste groene scheuten van het lentegras. Jong gras brengt echter risico's met zich mee en kan zelfs ronduit gevaarlijk zijn. In het bijzonder voor  paarden die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid. De verwoestende ontsteking van zachte weefsels van de hoef kan ontstaan als de darmflora wordt aangetast na inname van te veel suikerrijk jong gras. Hieronder staan een aantal voorzorgsmaatregelen die je kunt nemen wanneer je weiland aan het transformeren is van winterbruin naar lentegroen.

Langzaam opbouwen
Het is belangrijk om de darmflora tijd te geven zich aan te passen aan de rijkere en andere voedselbron. Wanneer je paard(en) in het voorjaar weer op de wei mogen, beperk dan de graastijd tot slechts 10 tot 15 minuten op de eerste dag, dan iedere dag de tijd verlengen met 5 of 10 minuten per dag. Voer eerst hooi, zodat ze niet hongerig de wei op gaan.

Tijd van de dag
Vroeg in de ochtend is beter dan in de volle zon in de middag. Onder invloed van zonlicht maken grassen fructaan aan (een in water oplosbare koolhydraat, suikersoort), dus des te langer na zonsopkomst, des te meer suiker er in het gras zit.

Gebruik een graasmasker
graasmaskerEen graasmasker kan de hoeveelheid gras die een paard in een keer kan afbijten behoorlijk beperken. Graasmaskers zijn er inmiddels in vele soorten en maten - met gleuven die niet meteen zo beperkend zijn dat het paard alles gaat doen om het af te krijgen, tot een gaatje of gleufgat onderin. Ze zijn vooral nuttig voor het regelen van de calorie-inname van zwaarlijvige paarden en zijn een bescherming van de gezondheid van die paarden die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid. Als je paard een verhoogd risico heeft op hoefbevangenheid, vraag dan aan je dierenarts hoeveel graastijd voor jouw paard aanvaardbaar zou zijn, gelet op de plaatselijke omstandigheden.
Let er bij de aanschaf van een graasmasker ook op dat de neusgaten goed vrij zijn, zodat de ademhaling niet beperkt wordt.

Cookie voorkeuren

Deze site maakt gebruik van cookies. Deze kleine informatiebestandjes stellen ons in staat onze dienstverlening te optimaliseren. Het is hier mogelijk om de cookie instellingen voor deze website aan te passen.

Cookievoorkeuren aanpassen