Ouder en Kind weekend 2018 (vol!)

Vorig jaar was het eerste ouder & kind weekend erg geslaagd! Dit jaar start het weekend op vrijdag 12 oktober vanaf 16:00 uur. Later aankomen is geen probleem!

Inmiddels zijn er binnen onze vereniging veel kinderen geboren en groter gegroeid en ook zij zijn vaak besmet met het paardenvirus. Sommige NVVR kinderen hebben een eigen pony of paard, anderen rijden met die van hun (groot)ouders of vriend(in) of kennis. De jongsten zijn wellicht nog te klein om echt te rijden, maar kunnen onder begeleiding van hun ouders al wel mee om sfeer te proeven en mee te doen aan activiteiten voor kleinere kinderen.

Het uitgangspunt is een vertrouwd NVVR-rij weekeind voor een ouder/begeleider mét kind(eren). Het programma wordt afgestemd op de leeftijd van de kinderen. We verblijven op de bekende locatie Dop Heets Del te Kootwijkerbroek (www.paardenaccommodatiedop.nl). Met alle mogelijkheden van een groot weiland, binnenbak, stapelbedden en een fantastisch uitrijgebied; direct toegankelijk vanaf de locatie zonder dat je eerst een drukke weg over hoeft te steken.

Vrijdagavond is er een activiteit om elkaar een beetje te leren kennen. Op de zaterdag en zondag staat alles vrij. Wil je zelf met ouder/begeleider op pad, geen punt.  Er zijn plannen voor een kleine patrouillerit, speurtocht, pony versieren (al dan niet met verf), paardenbingo, behendigheid te paard, horse agility e.d. maar ook genoeg tijd om lekker te relaxen, kletsen of keten al dan niet met je pony, een VrijRuiter of Penny te lezen ed.

Kinderen dienen begeleid te worden door ten minste 1 volwassene. Het is prima wanneer er 2 kinderen mee komen onder leiding van 1 ouder/begeleider en een pony delen.

Je bent niets verplicht (behalve een cap voor de kinderen). Je mag mee doen aan het programma maar als je liever als ouder/begeleider + kind zelfstandig het bos in trekt is dat natuurlijk ook prima! We houden er met de afstand van de activiteiten rekening mee dat ouders/begeleiders wellicht mee wandelen naast een pony of paard.

Ben je 18 jaar of ouder, maar je innerlijke kind staat te springen om toch aanwezig te zijn op dit weekeind, dan is dit uiteraard mogelijk (al dan niet als vrijwilliger). Mail hiervoor naar Kristianne van der Put meerdaagse@NVVR.info
In verband met het aantal beschikbare plaatsen hebben ouders/begeleiders mét kind(eren) voorrang. Zij kunnen zich vanaf 15 juni inschrijven via het inschrijfformulier op de website.

Het eten tijdens dit weekeind is aangepast naar ‘ponykamp’ principes. Geen hoogstandjes, maar lekker met gezonde bijgerechten.

Ook enthousiast geworden? Dan verwelkomen we jullie graag op 12 oktober!

Coördinerende ouder: Alexandra Helders
Kok: Cees Helders
 

Maximum aantal deelnemers: 12

Prijsinfo:

Volwassene > 18 jr zonder paard € 100,-
Jeugd t/m 18 jr zonder paard €  50,-
Volwassene > 18 jr met paard in de wei € 140,-
Jeugd t/m 18 jr met paard in de wei €  70,-
Volwassene > 18 jr met paard op stal /of overdag wei en avond stal € 175,-
Jeugd t/m 18 jr met paard op stal /of overdag wei en avond stal €  87,50

Jeugdleden t/m 18 jaar betalen de helft van de prijs. De andere helft wordt door de NVVR gesubsidieerd.

Niet leden kunnen eenmalig deelnemen aan een weekend tegen 10% meerkosten, mits er voldoende plek is. NVVR leden en hun kinderen gaan voor!

Inschrijven kan vanaf 15 juni via het inschrijfformulier

Ouder + Kind rijweekend 2017

Lennie Klop (11)

Lennie Klop (11)

Na een leuk topic op de NVVR facebook pagina gaat het er inderdaad echt van komen: in mei is het eerste NVVR ouder+ kind weekeind!!
Er zijn binnen onze vereniging veel kinderen geboren en groter gegroeid, en ook zij zijn vaak besmet geraakt met het paardenvirus. En we hoorden dat deze kinderen ook graag met zo’n leuk NVVR-weekend willen meedoen. Sommige hebben een eigen pony of paard, anderen rijden met die van hun ouders. De jongsten zijn wellicht zelf nog te klein om echt te rijden, maar kunnen onder begeleiding van hun ouders al wel mee om de sfeer te proeven en mee te doen met de activiteiten voor kleinere kinderen.

Het uitgangspunt is een vertrouwd NVVR-rij weekeind. Voor een ouder of ouders mét hun kind(eren). Het programma wordt afgestemd op de leeftijden die zich aanmelden. We verblijven op de bekende locatie Dop Heets Del te Kootwijkerbroek (www.paardenaccommodatiedop.nl).

We starten het weekend op vrijdag vanaf 16 uur. Later aankomen is geen probleem. Vrijdagavond is er een activiteit om elkaar een beetje te leren kennen. Op de zaterdag en zondag staat alles vrij. Wil je zelf met ouder op pad, geen punt. Of je kunt meedoen met een activiteit. Er zijn plannen voor een kleine patrouillerit, speurtocht, pony versieren (al dan niet met verf), paardenbingo, behendigheid te paard, horse agility e.d. Maar ook genoeg tijd om lekker te relaxen, kletsen of keten al dan niet met je pony, een VrijRuiter of Penny te lezen ed.

Kinderen dienen begeleid te worden door ten minste 1 volwassene. Het is geen probleem als er 2 kinderen mee komen onder leiding van 1 ouder en een pony delen.

Je bent niets verplicht (behalve een cap voor de kinderen), je mag mee doen met het programma, maar als je liever als ouder + kind zelfstandig het bos in trekt is dat ook prima. We houden er met de afstand van de activiteiten rekening mee dat ouders wellicht mee wandelen naast een pony of paard.

Als je al ouder dan 18 bent, maar je innerlijke kind staat te springen om toch aanwezig te zijn op dit weekeind is dit uiteraard mogelijk (al dan niet als vrijwilliger). Mail hiervoor naar Kristianne van der Put meerdaagse@NVVR.info
Ivm het beperkt aantal beschikbare plaatsen hebben ouders mét kind(eren) voorrang. Zij kunnen zich vanaf 15 februari inschrijven via onze website.

Het eten in dit weekeind is aangepast naar ‘ponykamp’ principes. Geen hoogstandjes, maar lekker met gezonde bijgerechten.

Ook enthousiast geworden? Dan verwelkomen we jullie graag op 12 mei!

Coördinerende ouder: Alexandra Helders
Kok: Cees Helders
 

Aantal deelnemers maximaal 17.

Prijs per ouder/kind zonder paard: € 100,-
Prijs per ouder/kind met paard in de wei: € 140,-
Prijs per ouder/kind met paard op stal: € 175,-

Inschrijven vanaf 15 februari 2017 via de webshop.

 

 

Winter: plannen maken voor komend voorjaar

Winter. Vroeg donker, niet na je werk nog een avondje met je paard kunnen struinen. Mest ruimen in het donker.
Maar winter is ook mooie dagen met mist, met zon, kou, wit aangevroren of gewoon donker, zodat je met warme chocolademelk en de VrijRuiter op de bank zit.
Tijd dus om plannen te maken voor ná de winter!
Op de NVVR facebook groep worden informatie en tips uitgewisseld en trektochtplannen gesmeed. Hier kun je meer lezen.

Wil je ook een trektocht maken, is dit fenomeen nieuw voor je en wil je wat begeleiding?
Je kunt andere NVVR-leden vragen die meer ervaring hebben om samen iets te plannen, of je kunt deelnemen aan een begeleide trektocht (zie meerdaagse activiteiten).
Veel plezier met plannen maken en goede reis!
We nogien je van harte uit een blogje te schrijven hier over je plannen of je trektocht.

Jongste NVVR lid?

Niet alleen onze nieuwe website heeft gezorgd voor  aanmeldingen van nieuwe leden, ook het lustrumweekend zorgde voor nieuwe gezichten en daarbij was ditmaal ook de jeugd vertegenwoordigd.

De 11 jarige Lennie Klop die op haar shetje met moeder Anneke mee naar het weekend kwam is hoogstwaarschijnlijk op dit moment het jongste NVVR lid. Op foto 1 en 2 zoeken moeder en dochter verkoeling in het water.

Het jongste NVVR lid dat per paard op sterrit naar het weekend kwam is de 12 jarige Noortje Hartman.  Op foto 3 zie je Noortje op de Belg Polleke van Lindsay Couweleers en Lindsay zelf op haar tinkermix Kay die eveneens het water hebben opgezocht.

De foto’s zijn gemaakt door Amanda Melchior

Trots

Tekst: Edith Louw.
Foto: Vanessa Teepe Fotografie

Stel je eens voor: meer dan dertig verschillende paarden en pony’s. Van Quarters tot IJslanders, tussen vier en negenentwintig jaar, verzameld op een prachtige locatie midden op de Veluwe. Gemoedelijk neuzen ze over de draad van hun paddocks met elkaar of staan in de grotere groep. Ze zien er allemaal blakend van gezondheid en blijdschap uit. Grote, glanzende ogen, een tevreden uitstraling. Tussen deze paardjes door scharrelen keuvelende mensen, terwijl ze kruiwagens vol mest afvoeren en waterbakken vullen. Niet alleen van hun eigen paard; ze zorgen net zo goed voor die van een ander, helpen elkaar. Wanneer je naderbij komt, zie je de gezichten van de mensen: blij, ernstig, soms verdrietig. Je vangt wat flarden van gesprekken op. “Ze deed het zo geweldig, we hebben een heel stuk getölt naast dravende paarden.” “Ik mis m’n oude paardje nog steeds, maar ben zo blij met deze geweldige pony.” “Wat voer jij je paard, die heeft toch ook niet zoveel kiezen meer?” “Zin om straks samen te rijden?”

 

Op het eerste gezicht denk je misschien dat het een wel heel gemoedelijke wedstrijd is, al zou je niet weten wat voor wedstrijd dan; er zijn western- en dressuurzadels, en allerlei ander tuig dat je niet tegenkomt op de doorsnee wedstrijd: zadels met allerlei haken en ringen, barepackpads, de meest uiteenlopende bit- en bitloze hoofdstellen. Gaandeweg de dag komen en gaan ruiters met hun paarden; in kleine groepjes of alleen, stuk voor stuk verdwijnen ze het bos in en komen later weer terug, de paarden nog even relaxt en de ruiters met een brede grijns.

 

Al gauw raak je aan de praat. Je vertelt honderduit over je eigen paard of je hoort verhaal na verhaal over de anderen. Al die bijzondere paarden met hun eigen geschiedenis, al die mensen die zo gelukkig zijn met net dat ene paardje, die ene pony. En die het bijzondere en mooie in elk paard zien en begrijpen hoe speciaal de jouwe voor je is.

 

Het kan niet missen: je bent op een NVVR weekend aanbeland. Het eerste weekend van juni was het weer zover, een bijzonder weekend deze keer. We vierden ons 30-jarig bestaan. Misschien kun je je pas echt voorstellen hoe dat is als je er zelf rondloopt. De geweldige sfeer van volkomen vanzelfsprekend en onvoorwaardelijk “erbij horen” of het nu je twintigste of je eerste weekend is. Of je nu lid van het eerste uur bent of pas drie weken. Of je nu een week trektocht achter de rug hebt of zonder paard komt buurten. Dat is het NVVR gevoel.

 

‘s Avonds bij het kampvuur, na een heerlijke maaltijd (ook voor vegetariërs!), onder het genot van een wijntje, gaan de gesprekken verder, raken soms diepe lagen, brengen emoties boven. Er is respect voor je tranen als je vertelt over een overleden paardenvriend, er is veiligheid en vertrouwen. Hier kun je alles zeggen. Niemand vindt iets “raar”. Je kunt het best niet helemaal eens zijn, dingen heel anders doen dan een ander – dat is ok, je leert van elkaar, vraagt naar waarom in plaats van te oordelen. Er is geen concurrentie.

 

Dat is inherent aan buitenrijden: daar zijn geen verschillende klasses, geen jurypunten, geen rozetten en bekers. Natuurlijk zijn er verschillen in ervaring van zowel de ruiters als de paarden. Sommige paarden hebben (nog) moeite met obstakels onderweg, sommige ruiters ontbreekt het aan moed. Maar dat is het mooie: een meer ervaren combinatie helpt je een stapje verder, en is plaatsvervangend trots als het je lukt dat hek te openen of door een plas te gaan. Het maakt ook niet uit of je het liefst een staprondje van een uurtje maakt of er de hele dag op uit wilt trekken met lekkere rengalopjes over de hei. Zolang je maar doet wat het beste is voor jullie samen, hoor je erbij.

 

Want trots zijn we, op al onze paarden en mensen. Trots als dat jonge paard onder begeleiding van een oude rot langs de kliko durft. Trots als ons ervaren paard een jonkie mee op sleeptouw neemt. Trots als ze ineens buiten een plasje durft doen, trots als ze hinnikt als je aankomt, als ze rustig stilstaat bij een demo, als ze zonder problemen wegloopt op geleende hoefschoenen – we zijn eigenlijk de godganse dag trots op onze geweldige lievelingen. Niet omdat ze beter zijn dan een ander, hogere punten scoren, betere papieren hebben of fantastisch presteren in de ogen van een ander. Die trots, dat is om wie ze zijn en dat ze bij ons horen, even onvoorwaardelijk als de mensen zijn ook zij NVVR-leden.

 

Misschien is dat de diepste kern, waarom het zo toegaat bij de NVVR: er is geen onderlinge strijd om de beste te zijn. Sommigen doen aan een of andere vorm van wedstrijdsport, maar dat is alleen maar interessant en leuk om te horen; er is geen oordeel, en geen status. Niemand is beter dan een ander. We proberen alleen de beste te zijn voor onze eigen paarden. En we zijn trots op alles wat ze doen. En hopen, allemaal, dat onze paarden net zo trots zijn op ons.

 

 

 

 

 

 

Nederlands Hippisch Recreatie Platform in oprichting

Afgelopen maandag, 23 mei 2016,  was het een memorabel moment voor diverse verenigingen en organisaties die zich inzetten voor de recreatieruiter/menner en paardeneigenaar.
De intentieovereenkomst tot samenwerkingsverband werd namelijk getekend door 7 organisaties bij Stal Mansour in Arnhem. De gezamenlijkheid van deze organisaties kenmerkt zich door het zich inzetten voor de recreatieve ruiter/menner en paardeneigenaar, zonder winstoogmerk. Een prachtig streven en dit is slechts het begin! De 7 organisaties die de handen ineen slaan zijn: Nederlands Vereniging voor Vrijetijdsruiters (NVVR), Stichting Hippische Toerisme Nederland (SHTN), Stichting Ruiteren en Mennen, Stichting Rijvaardigheidsbewijzen Recreatieruiter (SRR),  Manege & Ruiter Bond, Nederlandse Hippische Activiteiten Vereniging (NHAV) en Vereniging Eigen Paard.

‘Elke organisatie heeft haar eigen expertise waardoor we elkaar alleen maar kunnen versterken’, aldus Johan Norde, namens alle partijen. ‘We kunnen elkaars expertise uitwisselen en ook evenementen die we over en weer organiseren voor elkaars leden openstellen. Dat moet de kracht worden van dit platform.’
Belangrijke speerpunten die ook ten grondslag liggen aan deze intentieovereenkomst zijn; het welzijn van en respect voor het paard bevorderen; veiligheid van ruiter/menner en paard; het efficiënt faciliteren en ondersteunen van de recreatieruiter/menner en recreatieve paardeneigenaren onder andere door het aanbieden van een diversiteit aan activiteiten; het vertegenwoordigen van gezamenlijke belangen richting publiekrechtelijke organisaties. De partijen hebben gezamenlijk een bereik van ruim 100.000 recreatieruiters/menners en paardeneigenaren en willen zich inzetten voor hun leden, maar ook voor de ruiters en menners die nog nergens bij aangesloten zijn.
De komende tijd zal het platform bezig gaan met het uitwerken en concretiseren van de gezamenlijke doelstellingen.

Voor meer info kunt u contact opnemen met:
Dhr. J. Norde 06-54303138
Mevr. R. van der Beek 06-29584928

Of per mail via SHRP@gmail.com

Was voorjaarsgras maar rood in plaats van groen…

Tekst: Karin Schouwenburg


Was voorjaarsgras maar gewoon rood, de kleur van gevaar! De meeste paarden staan ​​te popelen om de wei in te gaan en zich te goed te doen aan de eerste groene scheuten van het lentegras. Jong gras brengt echter risico's met zich mee en kan zelfs ronduit gevaarlijk zijn. In het bijzonder voor  paarden die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid. De verwoestende ontsteking van zachte weefsels van de hoef kan ontstaan als de darmflora wordt aangetast na inname van te veel suikerrijk jong gras. Hieronder staan een aantal voorzorgsmaatregelen die je kunt nemen wanneer je weiland aan het transformeren is van winterbruin naar lentegroen.

Langzaam opbouwen
Het is belangrijk om de darmflora tijd te geven zich aan te passen aan de rijkere en andere voedselbron. Wanneer je paard(en) in het voorjaar weer op de wei mogen, beperk dan de graastijd tot slechts 10 tot 15 minuten op de eerste dag, dan iedere dag de tijd verlengen met 5 of 10 minuten per dag. Voer eerst hooi, zodat ze niet hongerig de wei op gaan.

Tijd van de dag
Vroeg in de ochtend is beter dan in de volle zon in de middag. Onder invloed van zonlicht maken grassen fructaan aan (een in water oplosbare koolhydraat, suikersoort), dus des te langer na zonsopkomst, des te meer suiker er in het gras zit.

Gebruik een graasmasker
graasmaskerEen graasmasker kan de hoeveelheid gras die een paard in een keer kan afbijten behoorlijk beperken. Graasmaskers zijn er inmiddels in vele soorten en maten - met gleuven die niet meteen zo beperkend zijn dat het paard alles gaat doen om het af te krijgen, tot een gaatje of gleufgat onderin. Ze zijn vooral nuttig voor het regelen van de calorie-inname van zwaarlijvige paarden en zijn een bescherming van de gezondheid van die paarden die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid. Als je paard een verhoogd risico heeft op hoefbevangenheid, vraag dan aan je dierenarts hoeveel graastijd voor jouw paard aanvaardbaar zou zijn, gelet op de plaatselijke omstandigheden.
Let er bij de aanschaf van een graasmasker ook op dat de neusgaten goed vrij zijn, zodat de ademhaling niet beperkt wordt.

Sandra Jonkman, redacteur

Een paar jaar geleden werd er gezocht naar nieuwe redactieleden en toen heb ik me meteen aangemeld. Ik had wel zin om meer te schrijven en ik vind het nog steeds ontzettend leuk om te doen. IJslanderliefhebbers die ook lid zijn van de IJRN (IJsland Rijders Noord) kennen mijn naam misschien ook als redactielid van de Á Hestbaki, het verenigingsblad van de IJRN. Daar ben ik inmiddels ook al enkele jaren redactielid.

Wat kan ik over mezelf vertellen? Ik woon met mijn man en twee kinderen op een oude boerderij in het rustige Kuinre. Kuinre is niet groot, maar wel oud. Vroeger lag het aan de Zuiderzee, nu ligt het vast aan de Noordoostpolder. Het is er prachtig en heerlijk rustig. We hebben een bedrijf met IJslanders en geven lessen en ritten met deze heerlijke paarden. Zelf hebben we 37 IJslandse , 2 Shetlanders en een paar pension-IJslanders. Het lijkt hier een beetje op een kinderboerderij, want we hebben ook nog 12 katten, 4 honden, 3 konijnen, 2 kippen en 1 cavia. Het is wel druk, maar ook ontzettend leuk om te doen.

Met één van die IJslanders heb ik van oktober 2012 tot oktober 2013 een Academische Jaarcursus gedaan. Erg boeiend, omdat je niet alleen rijdt, maar ook grondwerk en theorie doet. Daardoor leer je meer over hoe je paard in elkaar zit en kan je je paard beter trainen. Ik vond vooral het grondwerk erg boeiend en we werden er ook steeds beter in. Je leert ook steeds meer zien. Dat is zowel een vloek als een zegen. Een zegen omdat je kan zien wat er goed gaat en in welke richting je je kunt ontwikkelen. Een vloek omdat je ziet dat er nog mensen (met hun paarden) verkeerd of in elk geval (nog) niet goed bezig zijn.  Ik ben ook bezig met de Verlichte Rijkunst van Heather Moffett, een plezierige en makkelijke manier voor de ruiter om te rijden waardoor het paard vanzelf beter gaat lopen. Ik focus me niet alleen op het plezier voor het paard, maar ook op de ruiter en de verbinding tussen ruiter en paard.

Tenslotte, als je jezelf goed voelt, is het ook makkelijker goed om te gaan met je medemens en/of (mede)paard. En als je iemand goed kan laten voelen, zal zijn/haar omgeving daar ook door beïnvloed worden. Zo krijgen we toch ons kleine stukje wereldvrede en ik hoop dat ik via de VrijRuiter daar een bijdrage aan kan leveren. Oh ja, mocht je meer willen lezen over mijn paarden, Kuinre of IJslanders in het algemeen, kijk dan eens op onze site www.foxan.nl.

Verslag NVVR-activiteit: het fotoshoot-rijweekend

Samen met een gezellige groep ruiters genoten van de overweldigende Drents-Friese natuur en de uitstekende verzorging door opperkok Rob Doucet in onze accommodatie De Albertshoeve in Wateren (Drents-Friese Wold). De fotoshoot door fotografe Amanda Melchior gaf een extra dimensie aan dit NVVR-weekend. Amanda is gespecialiseerd in het maken van briljante (actie)foto’s van paarden en wist ook gedurende dit weekend haar reputatie weer waar te maken, getuige bijgaande selectie:

 

13 14 20 86 95 CIMG9234 sylvia3323 ans(47) ans(52) g2132 47 g3

Cookie voorkeuren

Deze site maakt gebruik van cookies. Deze kleine informatiebestandjes stellen ons in staat onze dienstverlening te optimaliseren. Het is hier mogelijk om de cookie instellingen voor deze website aan te passen.

Cookievoorkeuren aanpassen