Corona

ONZEKERE TIJDEN………

Hét allesoverheersende thema van deze tijd: hoe te voldoen aan de richtlijnen met betrekking tot het Corona virus en de consequenties die dit kan hebben voor alles wat ons dierbaar is.

Ook onze vereniging ontkomt niet aan de gevolgen van de Covid-19 pandemie.

Hoe vervelend wij het ook vinden, hebben we door vrijwel alle geplande activiteiten een streep moeten halen en zijn de door alle leden overgemaakte betalingen inmiddels gerestitueerd.

Ook de jaarlijkse ALV kon helaas op de geplande datum geen doorgang vinden. We zijn nu met de locatie-eigenaar in gesprek over een koppeling met het door de NVVR reeds geplande ouder/kind weekend van vrijdag 16 t/m zondag 18 oktober.

Al lijkt op dit moment deze datum nog ver in de toekomst, de onvoorspelbaarheid van het virus maakt dat we ons als bestuur tevens oriënteren op mogelijke alternatieven bij een volgende annulering, zoals bijvoorbeeld een digitale ALV. Via onze website www.nvvr.info en op social media blijven we jullie natuurlijk op de hoogte houden van alle actuele ontwikkelingen.

Het belangrijkste op dit moment is natuurlijk om allemaal gezond en wel door deze moeilijke periode heen te komen en een belangrijk lichtpuntje hierbij is het gegeven dat de richtlijn van het OMT tot het 1,5 meter afstand houden van elkaar, gelukkig geen betrekking heeft op onze paarden.

Blijf gezond en wees er van overtuigd dat we deze sores spoedig achter ons laten en als vanouds op een toplocatie het glas weer kunnen heffen op de gezondheid van eenieder, inclusief onze paarden!

Namens het bestuur,

Ton Heinst

 

Betreffende het Corona Virus verwijzen we als NVVR naar de richtlijnen van het RIVM

 

Trektocht over de Veluwe, groep 2

door Ans Schimmel

Eindelijk organiseert de Meerdaagsecommissie weer een trektocht en wel van 22-25 augustus! De laatste was in 2012, omgeving Breda-Turnhout en dààrvoor in 2010 in de Achterhoek.

Dit keer 4 overnachtingsplekken en 4 groepen vanwege de capaciteit van de overnachtingen. Vanwege de vele afmeldingen blijven er 3 groepen over.

Dit is het verslag van groep 2, bestaande uit: Hanneke, Gery, Marjolijn, Marion, Magda, Jolien en Ans.

Magda en Jolien zijn speciaal hiervoor lid geworden van de NVVR!

Donderdag

Rond 15.00 uur arriveert iedereen bij de Cantharel, luxe Van der Valk (paarden)hotel. Kennismaken met nieuwe leden en begroeten van oude bekenden. We maken een kennismakingsrit met zijn allen van ongeveer 12 km, dit gaat erg goed. We zijn al wel gewaarschuwd voor de vele kiezels op de paden, de meesten hebben geen ijzers en de hoefschoenen van Ted van Marjolijn zitten vol zand, dus daar kan ze niet mee rijden. Mijn Casper heeft ijzers, dus ik heb er geen problemen mee.

’s Avonds uitgebreid dinerbuffet, heerlijk geslapen en idem ontbijtbuffet. Ongekend voor NVVR begrippen.

Vrijdag

Hanneke en Gery besluiten dat hun paarden al genoeg indrukken hebben opgedaan en brengen ze naar huis.

De rest gaat opzadelen en de zadeltassen bevestigen. Iedereen heeft al wel geoefend, maar toch, zit het echt wel goed? Want nu gaan we echt op trektocht! We vertrekken met ons vijven maar merken meteen dat Justin van Magda niet goed loopt, wordt al snel erger en bij het hek besluit Magda terug te gaan. Justin heeft een ernstige zoolkneuzing en ze vertrekken naar huis. Heel erg sneu, maar we hopen jullie in de toekomst terug te zien!

Nu verder met ons vieren, we maken een mooie lange rit, bijna alleen stap, soms stukje draven. Alleen Tiff, de Haflinger van Marion, kan zich niet ontspannen en blijft dribbelen en draven. Na een kleine en een grote pauze onderweg komen we rond 15.30 uur aan in Hoenderloo. Paarden hebben erge dorst, water onderweg is wel een probleem, want uit die vieze zwijnenpoelen willen ze echt niet drinken!

De Fjordheste Gard van de familie van Bon is onze eerste halte: 2 blokhutten met stapelbedden en de paarden samen in een grote wei. Jolien en ik doen boodschappen op de fiets, Hanneke en Gery zijn er ondertussen ook, met de auto. We eten lekker buiten aan de picknicktafel. En Stacy komt ’s avonds ook nog. Dit is het echte NVVR gevoel!

Totaal 22 km gereden.

    

 

 

 

 

 

 

Zaterdag

Na een lekker ontbijtje buiten willen we op tijd vertrekken, want het wordt 30 graden. Opzadelen, bepakking erop en vertrekken rond half 10 richting Kootwijk. De langste en zwaarste route, over de heide van Hoog Buurlo en langs de rand van het Kootwijkerzand.

Casper is niet fit, gaat al snel zweten, struikelt soms en moet veel mesten. Ik ga ernaast lopen en we pauzeren al na een uurtje. Hij eet droog gras en stengels en ik geef hem appels, die heb ik altijd mee op lange tochten. Daarna gaat het gelukkig beter en heeft nergens last meer van.

Tiff van Marion is superactief, wil alleen draven en galopperen, heel vervelend voor haar. De andere 3 blijven wel rustig, we stappen alleen maar, te warm en er is geen water onderweg. Tijdens de pauze kan ik Casper gewoon los laten lopen, wil toch alleen maar eten. Wat een prachtige rit, met heide, zand en bosjes.

Om half 3 zijn we bij B&B Onder de Kastanje waar Renate ons begroet. Afzadelen, water drinken, afsponzen en afspuiten en de paarden welverdiend de wei in. Mooie locatie met een grote zolder waar we slapen.

Marion heeft haar beslissing genomen: ze brengt Tiff terug naar huis, dit gaat zo niet goed met hem. Morgen komt ze terug met de fiets! Hanneke en Gery doen boodschappen en ’s avonds eten we onder de hooiberg. Stacy eet ook mee, samen met Jetty en dochter Cathly, die met z’n tweeën een groepje vormen en graag met de anderen kennis willen maken. Zijn ook speciaal hiervoor lid geworden! Erg gezellig zo. Het is wel erg benauwd op die zolder, maar we slapen goed.

23 km gereden.

Zondag

We krijgen een uitgebreid ontbijt en Marion is terug, nu met fiets. We vertrekken nu met z’n drieën, het wordt erg warm, dus weer alleen maar stappen in de schaduw van het bos. Maar eerst nog een uitdaging: het spoor over en dan een dubbele tunnel onder de A1 door, maar het gaat goed. We nemen 2 x een pauze en zien dan al een huifkar met een Fjord ervoor, van huifkarcentrum De Kronkel in Assel. We zijn daar om half 2 al. Paarden verzorgen en gauw de wei in. Ted van Marjolijn is moe, ze heeft er al veel naast gelopen. Toch niet weer een uitvaller?

Ook wij zijn moe en schrikken van de kleine pipowagen waar we met ons vieren moeten slapen, nee toch? Maar de mensen hier zijn reuze aardig en behulpzaam, hier kan veel. Er is nog een pipowagen en er staan twee tenten met bedden, dus iedereen heeft een eigen slaapplek. Erg rommelig hier, met al die huifkarmensen, zuinige douche, maar we redden onszelf en zijn blij dat we op deze prachtige plek zijn.

Marion heeft haar fietstocht gemaakt, Hanneke en Gery komen met de boodschappen en weer eten we gezellig samen buiten. We wandelen nog naar Halte Assel voor een ijsje.

15 km gereden.

 

 

 

 

Maandag

Een hele aardige man heeft om half 8 al boodschappen gedaan bij de AH en een mooi ontbijt voor ons gemaakt.

We willen weer op tijd vertrekken, wordt weer warm. De laatste rit, terug naar de Cantharel. Ted lijkt weer fit en gaat mee zonder bagage, die neemt Marion mee. Nu het viaduct van de A1 over, wat leren die paarden veel op deze tocht! Jolien en ik willen graag een lange rit en Marjolijn zal regelmatig naast Ted lopen, dus moet lukken. Ik ben de kaartlezer en besluit toch richting no. 17 te gaan, maar het zand te vermijden. We struinen heerlijk door de heide, prachtig hier. En mooi uitzicht op Radio Kootwijk, het oude zendgebouw. Omdat we geen route volgen komen we toch op een ander punt uit dan ik gedacht had. We maken een illegale doorsteek over de heide, langs woningen bij Gerritsfles, een man volgt ons met de verrekijker, maar er gebeurt niets. Verderop staan bijgebouwen van Radio Kootwijk en Marjolijn stelt voor om te kijken of daar water is. Ja! Een groot bassin, gelukkig heeft ze haar opvouwbare emmer bij zich en de paarden drinken er gulzig uit. Goede actie hoor!

 

 

 

 

 

 

 

Rond half 3 terug bij de Cantharel, paarden afspuiten en nog even de wei in. Marion is er ondertussen ook weer en we drinken samen nog wat. Dan is het tijd om afscheid te nemen.

20 km gereden en 32 graden!

Wat was het een mooie trektocht, goed verzorgd, mooie plekken en fantastisch weer ondanks de warmte.

Met name Stacy, heel erg bedankt voor de organisatie!

Ans Schimmel

 

Trektocht over de Veluwe

Weet je, zei Michiel, jullie doen zo veel met de paarden dat jullie echt eens bij de NVVR moeten gaan kijken. 

Nou is de NVVR voor mij nog steeds de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak maar na enig speuren op google en Facebook ben ik toch uitgekomen bij de enige echte NVVR. 

We hebben toen maar meteen de stoute schoenen aangetrokken en zijn allebei, moeder en dochter lid geworden en hebben ons opgegeven voor de meerdaagse trektocht te paard over de Veluwe. 

Gelukkig stond in de beschrijving dat de overnachtingen voor en mens en paard waren geregeld en dat ontbijt en lunchpakketjes ook tot de verzorging behoorden. 

Tempo en de route mochten we zelf bepalen. 

We kregen per mail een mooi overzicht van de drie groepen en adressen van de overnachtingslocaties en alle andere vragen werden telkens uitgebreid beantwoord door Stacy. 

Los van alle mensen in de omgeving die zeiden ‘weten jullie het zeker?’ en de voorspelde hittegolf hebben we onze paarden ingeladen en gebracht naar het startadres Huifkarcentrum de Kronkel in Assel.

Door allerlei pech zoals kreupele paarden en kapotte auto’s was onze groep van zes personen inmiddels uitgedund tot twee, maar gelukkig waren de andere groepen nog goed gevuld. 

We hebben nog een moment gedacht dat onze groep was uitgedund door het allround kasteel van mijn dochter genaamd New Years Eve’s Unexpected Harry en mijn net zadelmakke driejarige tuiger die gelukkig maar 1.48m is. 

Stacy verzekerde ons dat het echt niet aan ons lag en na die geruststelling zijn we dag 1 vertrokken vanaf Huifkarcentrum de Kronkel naar van der Valk de Cantharel in Apeldoorn. 

We hadden een route uitgezet van 18 km en die hebben we - mede dankzij de goede verzorging en het heerlijke ontbijt van Maarten - wandelend naast de paarden volbracht. 

De snelweg over, een spoorwegovergang, kuddes fietsers en enge zelfstandig opererende grasmaaiers hebben we onderweg keurig overleefd.

Een heerlijke douche en weidegang voor de paarden met dank aan Herm en voor ons een douche met als afsluiting een dinerbuffet maakten dat we de volgende ochtend met lunchpakket op pad konden richting de Fjordenmanege in Hoenderloo.

Een lunchpakket met appels en broodjes meenemen was op zich nog best een kunst omdat Harry in de gaten kreeg dat er naast een ruiter, reservekleding en waterflessen ook nog eetbare zaken op zijn en Lytho’s rug vervoerd werden. 

De lunchpakketten hebben we daarop maar gewoon met de paarden gedeeld wat ook wel zo gezellig was.

Deze keer was het een korte route van 12 km die we te paard hebben afgelegd.

Ook in Hoenderloo kregen een gastvrije ontvangst door Joke en een heerlijke verzorging van paarden en ruiters. 

Van de Fjordenmanege naar Onder de Kastanje in Kootwijk was voor ons een route van ruim 23 km. 

We hadden bij een bezoekje aan de andere groep (dankzij taxiStacy) de locatie al gezien en kennis gemaakt met gezellige NVVR collega’s en hun paarden die er de avond ervoor verbleven, Haflingers, een Fell pony en een prachtige Nordsvensk Brukshast genaamd Hampus.

Zo leuk om te zien en te horen dat ieder op zijn eigen manier bezig was met paarden en aan het genieten was van deze door de hitte af toe meer op een woestijntocht lijkende trektocht.

Na 23 km ploeteren door het zand, want we hadden met onszelf afgesproken ook de derde dag - gezien de zware bodem en de hitte - er niet op te gaan zitten werden we hartelijk ontvangen door Renate van Onder de Kastanje. 

Wat een locatie waar je vanaf het toilet en onder de douche je paard kunt zien staan in een werkelijk grasgroen weiland.

De laatste dag zou ons terug brengen naar Huifkarcentrum de Kronkel en hoe mooi het daar ook was we moesten ’s ochtends toch echt even moed verzamelen. 

Het einde van deze meerdaagse ervaring kwam immers al weer in zicht. 

Deze dag mochten we er weer op en we hadden een route van slechts 11 km dus dat moest te doen zijn. 

Te paard wegrijden bij Onder de Kastanje over de weg is niet zo’n probleem - ook niet met een driejarige - maar een hertenhuisvlieg helpt op zo’n moment niet echt. 

Na het vangen van dat beest in een boterhamzakje (waar hij thuis in Almere uit is ontsnapt) leek de route even rustig te gaan verlopen totdat we drie menkarren zagen staan die het zelfde pad op wilden draaien. 

Daar steeg mijn watjes gehalte en heb ik met een grijnzende dochter de geplande route veiligheidshalve een kilometer verlegd. 

De in mijn ogen veel te steile helling aan het einde van deze alternatieve route (er stond echt ruiterpad) heb ik overleefd doordat mijn dochter stoer voorop ging met Harry en zij mij naar beneden heeft gepraat.

Na totaal 65 km kwamen we weer terug bij Huifkarcentrum de Kronkel en was er sprake van een mengeling van 'oh wat zijn we goed bezig geweest' en 'we willen hier niet meer weg’.

Wat een heerlijke ervaring zo’n meerdaagse door de NVVR georganiseerde trektocht,  super leuk, super leerzaam en zo trots op onze paarden.

Ik wil Stacy (en Kiki) graag bedanken voor al hun inzet en creativiteit tijdens deze NVVR meerdaagse. Onze teamfotograaf en de hoofdgroom van Team Relax, lees mijn ouders, hebben fantastische hand- en spandiensten verricht en Caitlin bedankt voor die twee keer dat ik mij echt een watje voelde op mijn driejarige draak en jij mij met overtuiging naar de eindstreep hebt gekregen (meer dan een bakstuk is er niet gesneuveld).

Verslag ALV weekend

door Jantine Leeflang (NVVR lid)

Elke vereniging moet er jaarlijks aan geloven; de algemene ledenvergadering. Ik denk dat er geen enkele vereniging is die van een ALV zo'n ontzettende leuke en gezellige activiteit weet te maken als de NVVR. Zelf zijn we lid van twee verenigingen, endurance vereniging en de NVVR. We moesten een keuze maken omdat de ALV's in hetzelfde weekend vielen, natuurlijk was de keuze snel gemaakt; een ALV waar een feestje aan vast zit, een driedaags feestje zelfs! Op vrijdag vertrokken we dan toch weer later dan gepland en probeerde ons paard Bliksem nog even een slokdarmverstopping te versieren met het hooi in de trailer.

Gelukkig was het snel opgelost en konden we aanschuiven in de file. Eenmaal aangekomen bij Dopheet's Del was alle fileleed snel vergeten met een hapje en een drankje. Veel mensen waren met hun paard al het bos in, maar voor ons was het net te laat om nog voor de barbecue het bos in te gaan. We houden niet zo van slaapzalen en dit jaar hadden we als oplossing om een matras in de bus te leggen, zodat we een tweepersoonskamer hadden. Dat kan allemaal bij de NVVR, er slapen mensen in trailers, campers, tentjes of op de slaapzaal, kies wat bij je past. Ook de paarden stonden in verschillende combinaties bij elkaar. Sommige paarden kennen elkaar al van eerdere weekenden, anderen nog helemaal niet. Tot Reins grote schrik stelde ik voor om onze dravers gewoon in de grote weide te zetten met anderen, ze zijn tenslotte sociaal handig genoeg daarvoor. Uiteindelijk kwam er een IJslander en een groot zwart paard bij. De ijs en de zwarte sloten meteen een overeenkomst en onze dravers bleven met klittenband aan elkaar vast zitten.

De barbecue was weer een culinair feestje, kwaliteitsvlees van een slager, keurig op tijd geleverd, aanschuiven en smullen maar! Na het eten zijn wij dan toch nog een rondje gaan rijden. Bij terugkomst was het kampvuur al in volle gang, met een gezellig muziekje erbij. Het leuke van NVVR-weekenden is, dat je eindeloos over paarden kunt praten zonder dat iemand begint te zuchten. De mensen zijn relaxed, de paarden zijn relaxed en zelfs de honden die mee waren, waren relaxed. Onze hond Elsa had meteen al een gezellig vriendje gevonden waar ze de rest van het weekend mee optrok, dat past helemaal in de sfeer van de NVVR dus.

Het verslag van de meerdaagse-commissie tijdens de ALV was weer in een moderne digitale film gegoten, menig blogger kan hier een puntje aan zuigen. Klik hier voor het filmpje!

Hierdoor word je echt enthousiast voor een meerdaagse activiteit. Dit zal ook een jongere doelgroep aanspreken die zich vooral op social media begeeft, de tijd van het gestencilde blaadje is nu echt wel voorbij. Na de ALV bleek dat het buiten inmiddels korte mouwen weer geworden was, in tegenstelling tot de kantine waar iedereen nog met dikke truien aan had gezeten. Paarden werden uit de wei gehaald, gezadeld en iedereen verspreidde zich weer over de Veluwe.

Ik had een rit gepland ten noorden van de A1, met uiteraard een koffiestop halverwege. We belandden bij boerderij het molentje, een theetuin met het vriendelijkste personeel wat we ooit zijn tegengekomen. De paarden kregen emmers water en het meubilair werd naar ons toe versleept, aangezien de paarden niet op het terras konden staan. Bij terugkomst op de accommodatie stond er een bierproeverij klaar met bijpassende borrelhapjes waarmee we het droge stof van de Veluwe uit de keel konden spoelen, wat een leuke verrassing!

 

Het buffet was ook weer heerlijk en we werden allemaal flink in spanning gehouden of er weer zo'n heerlijk toetjes-buffet zou komen. Er werd reikhalzend naar uitgekeken, want de toetjes van vorig jaar hadden op iedereen diepe indruk gemaakt. En ja hoor ook dit jaar was het toetjes buffet alleen al een reden om naar de ALV te komen.

Uiteraard was er ook weer goeie muziek uit een tijd dat er nog echt muziek werd gemaakt (en nee we hebben het songfestival niet gemist) en natuurlijk werd er ook gedanst.

Zondagochtend werden we gewekt door vroege vogels die om 7 uur hun paard gingen opzadelen. Hoe gezellig is dat als je in je bus ligt (pardon tweepersoonskamer) en je wordt wakker door het geluid van baasjes die vriendelijk tegen hun paard praten. Degenen die wat later opstonden hebben vrijwel gezamenlijk ontbeten. De grootste uitdaging van die ochtend was 'hoe werkt de kookplaat', met vier man sterk is het uiteindelijk gelukt om eieren met spek te bakken, want ja een actieve dag te paard begint natuurlijk met een stevige bodem. De paarden lagen die ochtend ook allemaal heerlijk relaxed te slapen, paarden passen zich dus snel aan, aan een nieuwe situatie. Ik ben vergeten te vragen wat voor ras Kiki's paard was, maar ik vermoed dat haar paard van Duitse afkomst is, aangezien hij breeduit in een diepe kuil lag die hij voor zichzelf geclaimd had. De meeste mensen en paarden hebben voor het naar huis gaan nog een rit gemaakt en om het weekend af te sluiten was er bij terugkomst nog de overgebleven appeltaart van het toetjesbuffet.

Kortom het was een spetterend weekend, de NVVR is springlevend en bruist (weer), zowel eendaags als meerdaags, alleen een dwaas zou denken dat de vereniging op sterven na dood is. De NVVR is veel meer dan een tijdschrift en is vooral een vereniging met ontzettend gezellige paardenmensen. We zien al uit naar het Hemelvaart weekend!

Plekje vrijgekomen!

Primitief kampeerweekend op ’t Holtingerveld in Drenthe

Tijdens het Hemelvaart weekend van woensdag 29 mei tot en met zondag 02 juni hebben we kampeerplaatsen op het natuurkampeerterrein de Blauwe Haan bij Uffelte gereserveerd.

Het kampeerterrein met weiland ligt aan de rand van een uitgestrekt natuurgebied. Het gebied is totaal 1782 ha. groot en al duizenden jaren zwerven er mensen door dit prachtige oerlandschap. Er bevinden zich bossen, heidevelden, zandverstuivingen, vennen, hunebedden, grafheuvels en de schaapskooi van Havelte. De website met paardrijroutes is te bekijken via www.holtingerveld.nl

Op woensdagavond wordt er een ketelkook maaltijd klaargemaakt en het hele weekend is koffie en thee beschikbaar onder de centrale overkapping. De overige maaltijden, drankjes en versnaperingen moeten de deelnemers zelf meenemen. Barbecue spullen zijn aanwezig.

Op een afgezet stuk van het weiland kunnen de auto’s met trailers geplaatst worden, zodat we makkelijk op en af kunnen zadelen. Neem zelf prikpaaltjes en draad mee als je je paard apart wilt zetten. Er is geen mogelijkheid om paarden op stal te zetten en hooi moeten we eventueel zelf meenemen.

Overige informatie

Kok:  iedereen
gastheer:  Ruud van der Veer

Kosten met paard          € 75,-
Kosten zonder paard     € 55,-

Een unieke plek  voor het maken van prachtige tochten te paard. Er is plek voor max. 15 deelnemers!

Bekijk hier een filmpje voor een korte impressie van het gebied.

Er is nog slechts één plekje beschikbaar! De snelle beslisser kan zich hier aanmelden!

Voor meer info, stuur een mailtje naar: meerdaagse@nvvr.info

Opening ruiternetwerk

Op vrijdag 3 mei wordt het ruiternetwerk Nationaal Landschap in Winterswijk en Aalten officieel geopend. Vrijwilligers uit beide gemeenten hebben de afgelopen maanden ruim 230 km aan ruiter/menroutes van een nieuwe knooppuntenverwijzing voorzien. Het project is mogelijk gemaakt met financiële ondersteuning van provincie Gelderland en de gemeenten
Winterswijk en Aalten en bovenal met de inzet van vele vrijwilligers!

Contributie

De contributie voor 2019 bedraagt € 38,50 voor het hoofdlidmaatschap en € 19,25 per gezinslidmaatschap, indien gebruik wordt gemaakt van automatische incasso. De incasso zal in het 1e kwartaal plaatsvinden. Om deze incasso succesvol te kunnen uitvoeren, hebben we een getekend  SEPA incasso formulier van je nodig. We verzoeken je vriendelijk het incassoformulier in te vullen, te voorzien van je handtekening en toe te sturen aan ons postbus adres, dit staat vermeld op het formulier.  Download hier het formulier: machtiging NVVR

Een tweede mogelijkheid om je contributie te voldoen is om per iDeal te betalen,  hiervoor is een webshop product beschikbaar en dat kun je via deze link benaderen. Het hoofdlidmaatschap via iDeal betaling bedraagt € 38,50. Ook kun je hier kiezen om een gezinslid erbij te kiezen. Per gezinslid bedraagt de contributie € 19,25. Je ontvangt dan geen factuur.

Opzeggen lidmaatschap:

Het verenigingsjaar loopt van januari tot en met december. Wil je dit jaar opzeggen? Geef dit dan per e-mail door aan ledenadministratie@nvvr.info Je opzegging moet voor 30 november zijn ontvangen. Je ontvangt dan een bevestiging per mail dat je lidmaatschap per 31 december zal eindigen.

Zijn er nog vragen? Stel deze gerust. Indien gewenst kunnen we je telefonisch benaderen, zet dan wel je actuele telefoonnummer erbij.

Afrit 27 Langevelderslag openstellen voor ruiters

De gemeente Noordwijk heeft met ingang van 16 oktober j.l. de enige veilige en ook voor menners geschikte strandopgang (27) bij Langevelderslag verboden gebied verklaard voor paarden.
Ruiters kunnen nog enkel gebruik maken van de strandopgangen 28 en 29. Helaas zijn deze vanaf de parkeerplaats alleen te bereiken via, een voor paarden, verboden fietspad.
Ook zijn deze opgangen erg steil en zwaar en daardoor niet geschikt voor alle paarden. Door het afsluiten van Langevelderslag is het voor menners helemaal niet meer mogelijk om het strand te bereiken.

Stichting Ruiteren & Mennen is door diverse zwaar gedupeerde ruiters en menners benaderd met het verzoek om als landelijke belangenbehartiger actie te willen ondernemen, waaraan natuurlijk direct gehoor is gegeven. Het gemeentebestuur van Noordwijk is inmiddels door R&M hierover aangeschreven.

Bron: Ruiteren & Mennen

Ruiters willen terug naar de oude situatie en roepen op de petitie te ondertekenen.

https://langevelderslagtepaard.petities.nl/

 

Klaar voor het najaar

Gesponsorde content

Merken jullie ook dat de herfst steeds zichtbaarder wordt? Hoewel de temperatuur nog een beetje achterblijft, vallen de blaadjes nu echt goed van de bomen. Dat knisperende gevoel tijdens een bosrit maakt de herfst een speciaal seizoen. Maar ook de koudere nachten zijn kenmerkend voor deze periode. In dit seizoen krijgen veel paarden weer een deken om. Jouw paard ook?

De kortere dagen zijn het startsein voor de overgang naar de wintervacht. De dikkere vacht en de lokken aan de benen beschermen je paard in de winter. Ook een paardendeken beschermt tegen kou, regen en wind. Zo’n deken is gelukkig niet nodig zolang het buiten warmer dan 15 graden is. Bij lagere temperaturen kun je overwegen om je paard een dunne (stal-)deken om te doen. Een winterdeken is nodig als het buiten kouder dan vijf graden is.

Niet voor alle paarden is een deken meteen noodzakelijk. Koudbloeden, zoals Fjorden, Shetlanders en Haflingers, hebben genoeg aan hun eigen winternacht als bescherming tegen de kou en regen. De meeste paarden met een deken zijn dan ook volbloeden of geschoren paarden die het gewoon allebei sneller kou hebben.

Bij het kopen van een paardendeken heb je veel keus. Zo zijn er dunne regen- of staldekens voor als het nog niet heel koud is of je paard op stal staat. Bij lage temperaturen is een (gegarandeerde) waterdichte deken nodig. Waterafstotend is niet voldoende als je paard de hele dag buiten staat in de regen. Het allerbelangrijkste is dat de deken niet knelt en dat je paard er geen schuurplekken van krijgt. Dat kun je voorkomen met een deken met een hogehalsinzet, een loopsplit of beenuitsparing en een staartflap. Let er bovendien op dat de banden van de deken stevig vastzitten aan de deken zelf.

En weet je nog dat we in het de VrijRuiter hebben gehad over je Shetlander voor de kar zetten? Eén van de dingen die je daarvoor nodig hebt, is een hoofdstel dat je Shetlander  goed past. Ook die vind je bij Minihorseshop.

 

Persbericht

Het Nederlands Hippisch Recreatie Platform NHRP start in 2019 met de uitgifte van een kwaliteitskeurmerk voor hippische routestructuren ( ruiter-en menpaden, knooppunt-netwerken etc.).

In het NHRP zijn de belangrijkste vertegenwoordigende organisaties van recreatieve ruiters en menners in Nederland verenigd. Het keurmerk is volgens het NHRP nodig omdat bij de inrichting van routestructuren onvoldoende wordt gekeken naar veiligheid, overzichtelijkheid en uniformiteit, iets wat bij het paardrijden soms zelfs van levensbelang kan zijn. Je hebt immers met een dier te maken als niet geheel voorspelbare factor.

Door de invoering van het kwaliteitskeurmerk verwacht het NHRP dat op de eerste plaats alle nieuwe routestructuren volgens de richtlijnen worden ingericht. Bestaande routestructuren die (nog) niet voldoen aan het keurmerk kunnen bij een eerstvolgende renovatie worden aangepast.

Sinds 2014 wordt er in Nederland, België en Duitsland al gebruik gemaakt van internationale routesymbolen en nu is het volgens het NHRP de hoogste tijd dat alle routestructuren ook uniform worden ingericht. Het keurmerk kan hier een belangrijke bijdrage aan leveren.

Namens het NHRP werkt de NVVR samen met Ruiteren & Mennen aan de implementatie van het keurmerk.

Routebureaus, overheden, gebiedsbeheerders en geïnteresseerden kunnen informatie over het keurmerk inwinnen via de mail van het Nederland Hippisch Recreatie Platform info@nhrp.nl

Cookie voorkeuren

Deze site maakt gebruik van cookies. Deze kleine informatiebestandjes stellen ons in staat onze dienstverlening te optimaliseren. Het is hier mogelijk om de cookie instellingen voor deze website aan te passen.

Cookievoorkeuren aanpassen