Verslag ALV weekend

door Jantine Leeflang (NVVR lid)

Elke vereniging moet er jaarlijks aan geloven; de algemene ledenvergadering. Ik denk dat er geen enkele vereniging is die van een ALV zo'n ontzettende leuke en gezellige activiteit weet te maken als de NVVR. Zelf zijn we lid van twee verenigingen, endurance vereniging en de NVVR. We moesten een keuze maken omdat de ALV's in hetzelfde weekend vielen, natuurlijk was de keuze snel gemaakt; een ALV waar een feestje aan vast zit, een driedaags feestje zelfs! Op vrijdag vertrokken we dan toch weer later dan gepland en probeerde ons paard Bliksem nog even een slokdarmverstopping te versieren met het hooi in de trailer.

Gelukkig was het snel opgelost en konden we aanschuiven in de file. Eenmaal aangekomen bij Dopheet's Del was alle fileleed snel vergeten met een hapje en een drankje. Veel mensen waren met hun paard al het bos in, maar voor ons was het net te laat om nog voor de barbecue het bos in te gaan. We houden niet zo van slaapzalen en dit jaar hadden we als oplossing om een matras in de bus te leggen, zodat we een tweepersoonskamer hadden. Dat kan allemaal bij de NVVR, er slapen mensen in trailers, campers, tentjes of op de slaapzaal, kies wat bij je past. Ook de paarden stonden in verschillende combinaties bij elkaar. Sommige paarden kennen elkaar al van eerdere weekenden, anderen nog helemaal niet. Tot Reins grote schrik stelde ik voor om onze dravers gewoon in de grote weide te zetten met anderen, ze zijn tenslotte sociaal handig genoeg daarvoor. Uiteindelijk kwam er een IJslander en een groot zwart paard bij. De ijs en de zwarte sloten meteen een overeenkomst en onze dravers bleven met klittenband aan elkaar vast zitten.

De barbecue was weer een culinair feestje, kwaliteitsvlees van een slager, keurig op tijd geleverd, aanschuiven en smullen maar! Na het eten zijn wij dan toch nog een rondje gaan rijden. Bij terugkomst was het kampvuur al in volle gang, met een gezellig muziekje erbij. Het leuke van NVVR-weekenden is, dat je eindeloos over paarden kunt praten zonder dat iemand begint te zuchten. De mensen zijn relaxed, de paarden zijn relaxed en zelfs de honden die mee waren, waren relaxed. Onze hond Elsa had meteen al een gezellig vriendje gevonden waar ze de rest van het weekend mee optrok, dat past helemaal in de sfeer van de NVVR dus.

Het verslag van de meerdaagse-commissie tijdens de ALV was weer in een moderne digitale film gegoten, menig blogger kan hier een puntje aan zuigen. Klik hier voor het filmpje!

Hierdoor word je echt enthousiast voor een meerdaagse activiteit. Dit zal ook een jongere doelgroep aanspreken die zich vooral op social media begeeft, de tijd van het gestencilde blaadje is nu echt wel voorbij. Na de ALV bleek dat het buiten inmiddels korte mouwen weer geworden was, in tegenstelling tot de kantine waar iedereen nog met dikke truien aan had gezeten. Paarden werden uit de wei gehaald, gezadeld en iedereen verspreidde zich weer over de Veluwe.

Ik had een rit gepland ten noorden van de A1, met uiteraard een koffiestop halverwege. We belandden bij boerderij het molentje, een theetuin met het vriendelijkste personeel wat we ooit zijn tegengekomen. De paarden kregen emmers water en het meubilair werd naar ons toe versleept, aangezien de paarden niet op het terras konden staan. Bij terugkomst op de accommodatie stond er een bierproeverij klaar met bijpassende borrelhapjes waarmee we het droge stof van de Veluwe uit de keel konden spoelen, wat een leuke verrassing!

 

Het buffet was ook weer heerlijk en we werden allemaal flink in spanning gehouden of er weer zo'n heerlijk toetjes-buffet zou komen. Er werd reikhalzend naar uitgekeken, want de toetjes van vorig jaar hadden op iedereen diepe indruk gemaakt. En ja hoor ook dit jaar was het toetjes buffet alleen al een reden om naar de ALV te komen.

Uiteraard was er ook weer goeie muziek uit een tijd dat er nog echt muziek werd gemaakt (en nee we hebben het songfestival niet gemist) en natuurlijk werd er ook gedanst.

Zondagochtend werden we gewekt door vroege vogels die om 7 uur hun paard gingen opzadelen. Hoe gezellig is dat als je in je bus ligt (pardon tweepersoonskamer) en je wordt wakker door het geluid van baasjes die vriendelijk tegen hun paard praten. Degenen die wat later opstonden hebben vrijwel gezamenlijk ontbeten. De grootste uitdaging van die ochtend was 'hoe werkt de kookplaat', met vier man sterk is het uiteindelijk gelukt om eieren met spek te bakken, want ja een actieve dag te paard begint natuurlijk met een stevige bodem. De paarden lagen die ochtend ook allemaal heerlijk relaxed te slapen, paarden passen zich dus snel aan, aan een nieuwe situatie. Ik ben vergeten te vragen wat voor ras Kiki's paard was, maar ik vermoed dat haar paard van Duitse afkomst is, aangezien hij breeduit in een diepe kuil lag die hij voor zichzelf geclaimd had. De meeste mensen en paarden hebben voor het naar huis gaan nog een rit gemaakt en om het weekend af te sluiten was er bij terugkomst nog de overgebleven appeltaart van het toetjesbuffet.

Kortom het was een spetterend weekend, de NVVR is springlevend en bruist (weer), zowel eendaags als meerdaags, alleen een dwaas zou denken dat de vereniging op sterven na dood is. De NVVR is veel meer dan een tijdschrift en is vooral een vereniging met ontzettend gezellige paardenmensen. We zien al uit naar het Hemelvaart weekend!

Opening ruiternetwerk

Op vrijdag 3 mei wordt het ruiternetwerk Nationaal Landschap in Winterswijk en Aalten officieel geopend. Vrijwilligers uit beide gemeenten hebben de afgelopen maanden ruim 230 km aan ruiter/menroutes van een nieuwe knooppuntenverwijzing voorzien. Het project is mogelijk gemaakt met financiële ondersteuning van provincie Gelderland en de gemeenten
Winterswijk en Aalten en bovenal met de inzet van vele vrijwilligers!

Contributie

De contributie voor 2019 bedraagt € 38,50 voor het hoofdlidmaatschap en € 19,25 per gezinslidmaatschap, indien gebruik wordt gemaakt van automatische incasso. De incasso zal in het 1e kwartaal plaatsvinden. Om deze incasso succesvol te kunnen uitvoeren, hebben we een getekend  SEPA incasso formulier van je nodig. We verzoeken je vriendelijk het incassoformulier in te vullen, te voorzien van je handtekening en toe te sturen aan ons postbus adres, dit staat vermeld op het formulier.  Download hier het formulier: machtiging NVVR

Een tweede mogelijkheid om je contributie te voldoen is om per iDeal te betalen,  hiervoor is een webshop product beschikbaar en dat kun je via deze link benaderen. Het hoofdlidmaatschap via iDeal betaling bedraagt € 38,50. Ook kun je hier kiezen om een gezinslid erbij te kiezen. Per gezinslid bedraagt de contributie € 19,25. Je ontvangt dan geen factuur.

Opzeggen lidmaatschap:

Het verenigingsjaar loopt van januari tot en met december. Wil je dit jaar opzeggen? Geef dit dan per e-mail door aan [email protected] Je opzegging moet voor 30 november zijn ontvangen. Je ontvangt dan een bevestiging per mail dat je lidmaatschap per 31 december zal eindigen.

Zijn er nog vragen? Stel deze gerust. Indien gewenst kunnen we je telefonisch benaderen, zet dan wel je actuele telefoonnummer erbij.

PetsExpert – Uw online winkel Paarden benodigdheden & Accessoires voor paarden

www.pets-expert.nl

Afrit 27 Langevelderslag openstellen voor ruiters

De gemeente Noordwijk heeft met ingang van 16 oktober j.l. de enige veilige en ook voor menners geschikte strandopgang (27) bij Langevelderslag verboden gebied verklaard voor paarden.
Ruiters kunnen nog enkel gebruik maken van de strandopgangen 28 en 29. Helaas zijn deze vanaf de parkeerplaats alleen te bereiken via, een voor paarden, verboden fietspad.
Ook zijn deze opgangen erg steil en zwaar en daardoor niet geschikt voor alle paarden. Door het afsluiten van Langevelderslag is het voor menners helemaal niet meer mogelijk om het strand te bereiken.

Stichting Ruiteren & Mennen is door diverse zwaar gedupeerde ruiters en menners benaderd met het verzoek om als landelijke belangenbehartiger actie te willen ondernemen, waaraan natuurlijk direct gehoor is gegeven. Het gemeentebestuur van Noordwijk is inmiddels door R&M hierover aangeschreven.

Bron: Ruiteren & Mennen

Ruiters willen terug naar de oude situatie en roepen op de petitie te ondertekenen.

https://langevelderslagtepaard.petities.nl/

 

Gelderland omarmt NHRP-Kwaliteitskeurmerk

Nadat in November het NHRP (Nederlands Hippisch Recreatie Platform) aankondigde om in 2019 te komen met een kwaliteitskeurmerk voor hippische routestructuren, is er veel gebeurd.

Routebureaus, gemeenten, gebiedsbeheerders en provincies toonden direct veel belangstelling voor het initiatief van de samenwerkende hippische organisaties om de kwaliteit van routestructuren voor recreatierijders te verbeteren.

Gelderland heeft als “De paardenprovincie van Nederland” de primeur om als eerste het kwaliteitskeurmerk te mogen ontvangen.

Het keurmerk zal naar verwachting begin mei 2019 door het NHRP uitgereikt worden aan de gemeenten Winterswijk en Aalten. Momenteel wordt in beide gemeenten gewerkt aan een geheel nieuw hippisch-knooppuntennetwerk. Dat deze primeur gepaard zal gaan met de nodige feestelijkheden mag duidelijk zijn.

Vrijwel direct liet men in Gelderland zien dat ze van aanpakken maar ook van doorpakken houden door de in voorbereiding zijnde routenetwerken, direct te laten voldoen aan de kwaliteitscriteria en te gaan voor het keurmerk

Bron: NHRP

Klaar voor het najaar

Gesponsorde content

Merken jullie ook dat de herfst steeds zichtbaarder wordt? Hoewel de temperatuur nog een beetje achterblijft, vallen de blaadjes nu echt goed van de bomen. Dat knisperende gevoel tijdens een bosrit maakt de herfst een speciaal seizoen. Maar ook de koudere nachten zijn kenmerkend voor deze periode. In dit seizoen krijgen veel paarden weer een deken om. Jouw paard ook?

De kortere dagen zijn het startsein voor de overgang naar de wintervacht. De dikkere vacht en de lokken aan de benen beschermen je paard in de winter. Ook een paardendeken beschermt tegen kou, regen en wind. Zo’n deken is gelukkig niet nodig zolang het buiten warmer dan 15 graden is. Bij lagere temperaturen kun je overwegen om je paard een dunne (stal-)deken om te doen. Een winterdeken is nodig als het buiten kouder dan vijf graden is.

Niet voor alle paarden is een deken meteen noodzakelijk. Koudbloeden, zoals Fjorden, Shetlanders en Haflingers, hebben genoeg aan hun eigen winternacht als bescherming tegen de kou en regen. De meeste paarden met een deken zijn dan ook volbloeden of geschoren paarden die het gewoon allebei sneller kou hebben.

Bij het kopen van een paardendeken heb je veel keus. Zo zijn er dunne regen- of staldekens voor als het nog niet heel koud is of je paard op stal staat. Bij lage temperaturen is een (gegarandeerde) waterdichte deken nodig. Waterafstotend is niet voldoende als je paard de hele dag buiten staat in de regen. Het allerbelangrijkste is dat de deken niet knelt en dat je paard er geen schuurplekken van krijgt. Dat kun je voorkomen met een deken met een hogehalsinzet, een loopsplit of beenuitsparing en een staartflap. Let er bovendien op dat de banden van de deken stevig vastzitten aan de deken zelf.

En weet je nog dat we in het de VrijRuiter hebben gehad over je Shetlander voor de kar zetten? Eén van de dingen die je daarvoor nodig hebt, is een hoofdstel dat je Shetlander  goed past. Ook die vind je bij Minihorseshop.

 

Persbericht

Het Nederlands Hippisch Recreatie Platform NHRP start in 2019 met de uitgifte van een kwaliteitskeurmerk voor hippische routestructuren ( ruiter-en menpaden, knooppunt-netwerken etc.).

In het NHRP zijn de belangrijkste vertegenwoordigende organisaties van recreatieve ruiters en menners in Nederland verenigd. Het keurmerk is volgens het NHRP nodig omdat bij de inrichting van routestructuren onvoldoende wordt gekeken naar veiligheid, overzichtelijkheid en uniformiteit, iets wat bij het paardrijden soms zelfs van levensbelang kan zijn. Je hebt immers met een dier te maken als niet geheel voorspelbare factor.

Door de invoering van het kwaliteitskeurmerk verwacht het NHRP dat op de eerste plaats alle nieuwe routestructuren volgens de richtlijnen worden ingericht. Bestaande routestructuren die (nog) niet voldoen aan het keurmerk kunnen bij een eerstvolgende renovatie worden aangepast.

Sinds 2014 wordt er in Nederland, België en Duitsland al gebruik gemaakt van internationale routesymbolen en nu is het volgens het NHRP de hoogste tijd dat alle routestructuren ook uniform worden ingericht. Het keurmerk kan hier een belangrijke bijdrage aan leveren.

Namens het NHRP werkt de NVVR samen met Ruiteren & Mennen aan de implementatie van het keurmerk.

Routebureaus, overheden, gebiedsbeheerders en geïnteresseerden kunnen informatie over het keurmerk inwinnen via de mail van het Nederland Hippisch Recreatie Platform [email protected]

Droes uitbraak bij stal Mansour

In de Vrijruiter van augustus lees je alles over de Droes uitbraak bij Stal Mansour. De impact ervan en de manier hoe de klanten hiermee om zijn gegaan is op zijn zachts gezegd bijzonder te noemen.

Verslag ALV weekend

door Jantine Leeflang

'Het is zo leuk om in een ongedwongen sfeer met gelijkgestemden het gezellig te hebben mét allerlei paardjes. Grote paardjes, kleine paardjes, bonte paardjes, maar allemaal zonder beschermers lekker de wei op en gewoon bij elkaar. Het ene baasje slaapt op de slaapzaal, de ander in een trailer, weer een ander in een camper of een tentje, het kan allemaal!'

Ik ben nu, met een korte tussenstop geloof ik, zo'n tien jaar lid van de NVVR. In 2006 ben ik ooit naar een weekend geweest met Arabesk, m'n arabje (met dank aan de archieven van bokt, ik moest het even opzoeken).

Daarna helaas nooit meer naar een weekend gegaan, wel altijd de Vrijruiter gelezen. Toen ik Rein ontmoette bleek hij ook al jaren lid te zijn van de NVVR, het heeft nog even wat voeten in de aarde gehad toen we samen gingen wonen om duidelijk te maken dat één vrijruiter wel voldoende was op ons adres.

Vrijdag zouden we op tijd weggaan, maar, zoals dat vaak gaat als je paarden hebt, bleek ineens de planning van de levering van het hooi omgegooid te zijn. We moesten dus nog even wachten voordat we wegkonden. We hebben thuis zeven paarden (Rein vijf, ik maar twee, Rein is de echte penny!), daarvan namen we Dartel en Bliksem mee, Reins endurance dravers. Ze zijn makkelijk, veel gewend door wedstrijden, kunnen makkelijk met andere paarden (in tegenstelling tot een van de merries, die sloopt een ander paard tot op de schoenveters) en je kunt er in een uurtje 15 tot 20 km probleemloos op wegdraaien.

Bij DOP aangekomen vielen we met ons neus in de boter; er was een uitgebreide barbecue. Er werd gezellig gedanst en gekletst bij het kampvuur, met goeie muziek (ouwelullenmuziek). Onze nacht bestond uit het sprokkelen van slaap, de meegenomen zelfopblazende matjes, ooit nog van een trektocht te paard, bleken toch niet veel meer comfort te verstrekken dan het gras waar ons tentje op stond.

 

De ALV was minder saai dan het woord vergadering doet vermoeden. Peter de Kort had een video verslag gemaakt van de meerdaagse, professionele presentatie, ik hoop dat het filmpje op de website komt; de ultieme reclame voor meerdaagsen. Na de ALV zijn we lekker gaan rijden, met behulp van de GPS op m'n sporthorloge, navigeren voor luie mensen.

Het avondeten was wederom een groot feest; een super de luxe maaltijd en het toetje was helemaal geweldig!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na het eten hebben we een poging gedaan om te verdwalen, ik had maar twee routes ingeprogrammeerd, dus we gingen een rondje met alleen de kaart. Ineens belandden we bij de Dikke Bart die we kennen van endurance wedstrijden, we hadden ergens een paaltje met een nummer gemist. Uiteindelijk werd deze rit langer dan de rit die we overdag gereden hadden, zo'n 15 kilometer. Dartel vindt dit gebied een race-circuit; geen mul zand, mooie brede paden, geen steentjes, geen boomwortels, geen hoge hellingen, kortom hij ging helemaal los. Bliksem is zich nog een hoedje geschrokken van een wild zwijn, het wilde zwijn schrok zich een hoedje van Bliksem en stuiterde met een luide 'OINK' het veld met vingerhoedskruid in.

We waren nog net voor het donker thuis en er volgde weer een gezellige avond bij het kampvuur. Inmiddels was er aan de achterkant van DOP een ander gezelschap gearriveerd, iets met menners en carnavalsmuziek, maar je zit ver genoeg van elkaar af om geen last van elkaar te hebben. We zagen nog een nacht op die shit matrasjes niet zitten, dus we zijn op jacht gegaan naar matrasjes uit de slaapzalen die in ons tentje zouden passen. Met een klein zaklampje zijn we als twee dieven de slaapzalen ingeslopen en hebben matrasjes van lege bedden gejat en in de tent gepropt. Dat gaf een aanmerkelijk beter resultaat, we sliepen non stop tot half acht.

Vroege vogels hadden nog voor die tijd de vreselijke puinhopen van de nacht ervoor opgeruimd en weggewerkt! Na het ontbijt volgde om tien uur de lezing 'kalmerende signalen van paarden', hier kwam toch ook nog een aantal mensen op af die verder niet op het weekend waren. De lezing bleek niet helemaal ons ding en we wilden nog de 20 km rit maken die we hadden gepland. Het idee was om in Kootwijk bij een restaurant nog te gaan lunchen, maar omdat ik die niet opgenomen had in mijn GPS bleek dit toch een lastige opgave om het restaurant te vinden. We zijn toen toch maar teruggegaan naar Dop. We hebben nog even gezellig nagezeten en daarna zijn we weer afgedreven naar dazenvrij Noord-Holland, met achterin de bus een enorme stapel oude Vrijruiters om uit te delen aan onze cursisten, waar waarschijnlijk toch een hoop potentiële NVVR leden onder zouden moeten zitten.

Ik kan me niet meer herinneren hóe ik ooit lid ben geworden van de NVVR, hoe ik bij de NVVR terechtkwam (bokt? want facebook bestond toen nog niet), maar ik weet wel weer waaróm ik lid ben: Het is zo leuk om in een ongedwongen sfeer met gelijkgestemden het gezellig te hebben mét allerlei paardjes. Grote paardjes, kleine paardjes, bonte paardjes, maar allemaal zonder beschermers lekker de wei op en gewoon bij elkaar. Het ene baasje slaapt op de slaapzaal, de ander in een trailer, weer een ander in een camper of een tentje, het kan allemaal! Organisatie super bedankt voor dit leuke weekend!!!