Jongste NVVR lid?

Niet alleen onze nieuwe website heeft gezorgd voor  aanmeldingen van nieuwe leden, ook het lustrumweekend zorgde voor nieuwe gezichten en daarbij was ditmaal ook de jeugd vertegenwoordigd.

De 11 jarige Lennie Klop die op haar shetje met moeder Anneke mee naar het weekend kwam is hoogstwaarschijnlijk op dit moment het jongste NVVR lid. Op foto 1 en 2 zoeken moeder en dochter verkoeling in het water.

Het jongste NVVR lid dat per paard op sterrit naar het weekend kwam is de 12 jarige Noortje Hartman.  Op foto 3 zie je Noortje op de Belg Polleke van Lindsay Couweleers en Lindsay zelf op haar tinkermix Kay die eveneens het water hebben opgezocht.

De foto’s zijn gemaakt door Amanda Melchior

Trots

Tekst: Edith Louw.
Foto: Vanessa Teepe Fotografie

Stel je eens voor: meer dan dertig verschillende paarden en pony’s. Van Quarters tot IJslanders, tussen vier en negenentwintig jaar, verzameld op een prachtige locatie midden op de Veluwe. Gemoedelijk neuzen ze over de draad van hun paddocks met elkaar of staan in de grotere groep. Ze zien er allemaal blakend van gezondheid en blijdschap uit. Grote, glanzende ogen, een tevreden uitstraling. Tussen deze paardjes door scharrelen keuvelende mensen, terwijl ze kruiwagens vol mest afvoeren en waterbakken vullen. Niet alleen van hun eigen paard; ze zorgen net zo goed voor die van een ander, helpen elkaar. Wanneer je naderbij komt, zie je de gezichten van de mensen: blij, ernstig, soms verdrietig. Je vangt wat flarden van gesprekken op. “Ze deed het zo geweldig, we hebben een heel stuk getölt naast dravende paarden.” “Ik mis m’n oude paardje nog steeds, maar ben zo blij met deze geweldige pony.” “Wat voer jij je paard, die heeft toch ook niet zoveel kiezen meer?” “Zin om straks samen te rijden?”

 

Op het eerste gezicht denk je misschien dat het een wel heel gemoedelijke wedstrijd is, al zou je niet weten wat voor wedstrijd dan; er zijn western- en dressuurzadels, en allerlei ander tuig dat je niet tegenkomt op de doorsnee wedstrijd: zadels met allerlei haken en ringen, barepackpads, de meest uiteenlopende bit- en bitloze hoofdstellen. Gaandeweg de dag komen en gaan ruiters met hun paarden; in kleine groepjes of alleen, stuk voor stuk verdwijnen ze het bos in en komen later weer terug, de paarden nog even relaxt en de ruiters met een brede grijns.

 

Al gauw raak je aan de praat. Je vertelt honderduit over je eigen paard of je hoort verhaal na verhaal over de anderen. Al die bijzondere paarden met hun eigen geschiedenis, al die mensen die zo gelukkig zijn met net dat ene paardje, die ene pony. En die het bijzondere en mooie in elk paard zien en begrijpen hoe speciaal de jouwe voor je is.

 

Het kan niet missen: je bent op een NVVR weekend aanbeland. Het eerste weekend van juni was het weer zover, een bijzonder weekend deze keer. We vierden ons 30-jarig bestaan. Misschien kun je je pas echt voorstellen hoe dat is als je er zelf rondloopt. De geweldige sfeer van volkomen vanzelfsprekend en onvoorwaardelijk “erbij horen” of het nu je twintigste of je eerste weekend is. Of je nu lid van het eerste uur bent of pas drie weken. Of je nu een week trektocht achter de rug hebt of zonder paard komt buurten. Dat is het NVVR gevoel.

 

‘s Avonds bij het kampvuur, na een heerlijke maaltijd (ook voor vegetariërs!), onder het genot van een wijntje, gaan de gesprekken verder, raken soms diepe lagen, brengen emoties boven. Er is respect voor je tranen als je vertelt over een overleden paardenvriend, er is veiligheid en vertrouwen. Hier kun je alles zeggen. Niemand vindt iets “raar”. Je kunt het best niet helemaal eens zijn, dingen heel anders doen dan een ander – dat is ok, je leert van elkaar, vraagt naar waarom in plaats van te oordelen. Er is geen concurrentie.

 

Dat is inherent aan buitenrijden: daar zijn geen verschillende klasses, geen jurypunten, geen rozetten en bekers. Natuurlijk zijn er verschillen in ervaring van zowel de ruiters als de paarden. Sommige paarden hebben (nog) moeite met obstakels onderweg, sommige ruiters ontbreekt het aan moed. Maar dat is het mooie: een meer ervaren combinatie helpt je een stapje verder, en is plaatsvervangend trots als het je lukt dat hek te openen of door een plas te gaan. Het maakt ook niet uit of je het liefst een staprondje van een uurtje maakt of er de hele dag op uit wilt trekken met lekkere rengalopjes over de hei. Zolang je maar doet wat het beste is voor jullie samen, hoor je erbij.

 

Want trots zijn we, op al onze paarden en mensen. Trots als dat jonge paard onder begeleiding van een oude rot langs de kliko durft. Trots als ons ervaren paard een jonkie mee op sleeptouw neemt. Trots als ze ineens buiten een plasje durft doen, trots als ze hinnikt als je aankomt, als ze rustig stilstaat bij een demo, als ze zonder problemen wegloopt op geleende hoefschoenen – we zijn eigenlijk de godganse dag trots op onze geweldige lievelingen. Niet omdat ze beter zijn dan een ander, hogere punten scoren, betere papieren hebben of fantastisch presteren in de ogen van een ander. Die trots, dat is om wie ze zijn en dat ze bij ons horen, even onvoorwaardelijk als de mensen zijn ook zij NVVR-leden.

 

Misschien is dat de diepste kern, waarom het zo toegaat bij de NVVR: er is geen onderlinge strijd om de beste te zijn. Sommigen doen aan een of andere vorm van wedstrijdsport, maar dat is alleen maar interessant en leuk om te horen; er is geen oordeel, en geen status. Niemand is beter dan een ander. We proberen alleen de beste te zijn voor onze eigen paarden. En we zijn trots op alles wat ze doen. En hopen, allemaal, dat onze paarden net zo trots zijn op ons.

 

 

 

 

 

 

Nederlands Hippisch Recreatie Platform in oprichting

Afgelopen maandag, 23 mei 2016,  was het een memorabel moment voor diverse verenigingen en organisaties die zich inzetten voor de recreatieruiter/menner en paardeneigenaar.
De intentieovereenkomst tot samenwerkingsverband werd namelijk getekend door 7 organisaties bij Stal Mansour in Arnhem. De gezamenlijkheid van deze organisaties kenmerkt zich door het zich inzetten voor de recreatieve ruiter/menner en paardeneigenaar, zonder winstoogmerk. Een prachtig streven en dit is slechts het begin! De 7 organisaties die de handen ineen slaan zijn: Nederlands Vereniging voor Vrijetijdsruiters (NVVR), Stichting Hippische Toerisme Nederland (SHTN), Stichting Ruiteren en Mennen, Stichting Rijvaardigheidsbewijzen Recreatieruiter (SRR),  Manege & Ruiter Bond, Nederlandse Hippische Activiteiten Vereniging (NHAV) en Vereniging Eigen Paard.

‘Elke organisatie heeft haar eigen expertise waardoor we elkaar alleen maar kunnen versterken’, aldus Johan Norde, namens alle partijen. ‘We kunnen elkaars expertise uitwisselen en ook evenementen die we over en weer organiseren voor elkaars leden openstellen. Dat moet de kracht worden van dit platform.’
Belangrijke speerpunten die ook ten grondslag liggen aan deze intentieovereenkomst zijn; het welzijn van en respect voor het paard bevorderen; veiligheid van ruiter/menner en paard; het efficiënt faciliteren en ondersteunen van de recreatieruiter/menner en recreatieve paardeneigenaren onder andere door het aanbieden van een diversiteit aan activiteiten; het vertegenwoordigen van gezamenlijke belangen richting publiekrechtelijke organisaties. De partijen hebben gezamenlijk een bereik van ruim 100.000 recreatieruiters/menners en paardeneigenaren en willen zich inzetten voor hun leden, maar ook voor de ruiters en menners die nog nergens bij aangesloten zijn.
De komende tijd zal het platform bezig gaan met het uitwerken en concretiseren van de gezamenlijke doelstellingen.

Voor meer info kunt u contact opnemen met:
Dhr. J. Norde 06-54303138
Mevr. R. van der Beek 06-29584928

Of per mail via [email protected]