Redactie VrijRuiter

Edith Louw, hoofdredacteur

Hallo, ik ben Edith Louw, sinds 2004 ben ik hoofdredacteur van de VrijRuiter. Dat houdt in dat ik alle zaken rondom het blad coördineer en ervoor zorg dat er voor elk nummer afwisselende en boeiende inhoud is. Natuurlijk doe ik dat niet alleen, maar met een superteam van redactieleden en andere NVVR-leden die een bijdrage leveren. Het is leuk werk (ook al betekent het soms tot diep in de nacht doorwerken) en ik leer er nog steeds nieuwe dingen van. Heb je ideeën, wil je ook eens wat schrijven of heb je andere opmerkingen over de VrijRuiter dan kun je bij mij terecht.

Mijn paardenvriendinnen zijn vier geweldige Connemara-pony’s. Raven kocht ik als zesjarige in 1997. In het begin hebben we best wat moeilijkheden gehad, maar we zijn echte maatjes geworden: we hebben western gereden en klassieke dressuur, we hebben gesprongen, TREC-wedstrijden gelopen en duizenden kilometers buiten gereden.

In 2004 beviel ze van een prachtige dochter, Flynn. Ondanks stevige gezondheidsproblemen is Flynn een vrolijke meid met een enorm doorzettingsvermogen en een groot hart.

Een jaartje later kwam Bibi in ons leven, een superintelligente, maar o zo boze jonge pony, die besloten had dat alle mensen stom waren. Mijn taak was een leuk mens voor haar te vinden. Het liep anders. Het mens werd gevonden, maar bleek niet zo leuk, en wilde haar al na een maand weer kwijt. Daarop volgde mijn favoriete NVVR-avontuur: omdat ze niet op de trailer wilde, heb ik haar met hulp en aanmoediging van heel veel NVVR-leden, vanuit Brabant terug naar huis in Noord-Holland gereden. Een fantastische tocht met als happy end dat ik haar cadeau kreeg.

Gipsy kwam bij ons omdat ze niet gelukkig was als fokmerrie, en tijdelijk een andere plek zocht. Het is een lieve schat die ik uiteindelijk niet kwijt wilde en kocht. Sinds kort heeft twee eigen mensen die haar haar de kans geven om meer van zichzelf te laten zien, met springen en academische rijkunst. Zo wordt ze nog mooier en gelukkiger.

We wonen in Heiloo, Noord-Holland, dicht bij de duinen, een prachtig uitrijgebied. Wie dat eens wil ervaren is van harte welkom!

Naast dit werk voor de NVVR ben ik romanschrijver en schrijfcoach, en paardentrainer bij mijn eigen bedrijf Astore Ponytraining.

Sanna van den Akker, redacteur/eindredacteur

Sanna van den Akker

Ik ben sinds 2010 redactielid van VrijRuiter. Het is hartstikke leuk om samen met een fijn team zo'n fantastisch blad te mogen maken. De combinatie van schrijven, redigeren en paarden sluit precies aan bij het gene waar ik me graag mee bezighoud. Ik ben blij dat ik op deze leuke manier wat kan bijdragen aan de NVVR!

In mijn vrije tijd vermaak ik me prima met mijn twee pony's Gambit (Welsh Cob, ruin, zwart) en Blythur (IJslander, ruin, valk). We wonen in Enschede en maken graag buitenritten in deze mooie omgeving. Ik heb het geluk dat mijn pony's gezellig om ons huis heen scharrelen. Ze kunnen nog (net) niet hun hoofd naar binnen steken, desondanks beschouw ik ze toch als 'huisdieren'.

Aline van der Linden, redacteur/eindredacteur

Sinds 2001 ben ik lid van de NVVR. Al lang daarvoor had die mijn aandacht al, het leek mij zo’n leuke vereniging, met een fijne sfeer. Maar wij woonden toen nog in de Randstad, hadden één paard op een pensionstal, geen eigen vervoer voor ons paard, en de diverse activiteiten die toen door de NVVR georganiseerd werden waren ver uit onze omgeving en buiten mijn bereik.

Toen we in 2000 naar Drenthe verhuisden, naar een heerlijk plekje met eigen grond en ons paard daardoor bij huis kon komen te staan, gingen er vele ’deuren’ voor ons open en persoonlijke dromen in vervulling. Een lidmaatschap van de NVVR kon natuurlijk niet meer uitblijven!

In 2007 kwam ik als eindredacteur bij de redactie van de VrijRuiter. Echt bijna alles in mijn leven draait om de paarden en hoe leuk is het dan om ook nog mee te werken aan het maken van het blad van de leukste club van Nederland 🙂

Naast meewerken aan de VrijRuiter breng ik verder de meeste tijd door met onze paarden en de verzorging daarvan, en vooral van ze genieten. Ons paard waarmee we naar Drenthe verhuisden moest natuurlijk gezelschap krijgen en dat hebben we heel serieus genomen want we hebben aardig uitgebreid…

We hebben Spaanse paarden - de Pura Raza Española, een mondvol en beter bekend in Nederland als de ‘Andalusiër’ - waarmee we ook op kleine schaal fokken. In 2010 kwam daar mijn eerste Rocky Mountain Horse bij en dat is er uiteindelijk ook niet bij één gebleven, want er kwamen nog twee merries en daar zijn ook al enkele veulens van geboren.

Als je het leuk vindt om een kleine indruk van onze paardenfamilie te krijgen, dan kun je kijken op: www.lavidanueva.nl

Suzanne Vlieger-Admiraal, redacteur/eindredacteur

Sinds oktober 2010 ben ik lid van de redactie van VrijRuiter. In die tijd woonde ik nog in Nederland, waar ik twee geweldige Friese merries verzorgde. In oktober 2012 ben ik met mijn kersverse echtgenoot naar Frankrijk verhuisd. Hier ben ik op dit moment helaas nog paardloos, maar dankzij het internet gelukkig niet NVVR- en VrijRuiterloos. Mijn zoektocht naar het paardengeluk in Frankrijk is vanaf december 2012 te volgen in VrijRuiter.

Vanessa Teepe fotograaf/redacteur

Al ruim tien jaar schrijf en fotografeer ik voor de VrijRuiter. Het blijft een uitdaging om mensen "te pakken" met foto's en teksten.
Zolang er paarden zijn blijft er altijd genoeg om over te schrijven en te fotograferen. En zolang er mensen zijn die van alles willen weten over paarden is er de VrijRuiter.

Edith Boeker, redacteur

Met mijn 54 jaar ben ik nogal een laatbloeier in de paardenliefde. Ik was al 38 toen Boris op mijn pad kwam, een Noord Zweed, dat is een lichte kleine koudbloed. Tja, ik had er ook nooit van gehoord maar in Thieme’s paardengids las ik: ‘vriendelijk, eerlijk en uitzonderlijk goed gehumeurd’. En zo is het. Sober en stoer, net de IJslander waar ik als kind van droomde maar dan XXL. Maar hoe doe je dat, een paard houden in de Randstad? Ik kende maar één ander iemand die dat deed zonder luxe stallen en dat bleek een NVVR-lid. Ze gaf me een lijstje telefoonnummers en zo zette ik mijn eerste stappen aan de hand van behulpzame en aardige NVVR-mensen. Natuurlijk werd ik ook lid. Inmiddels woon ik met man en paard op het Friese platteland – er is veel veranderd sinds (door?) de komst van Boris. Helaas ben ik inmiddels ook lid van die andere NVVR, de Nederlandse Vereniging Van Rugpatiënten, en heb ik een goed nieuw huis moeten zoeken voor mijn knappe Zweed. Maar ik wil ik nog wel schrijven. Over de NVVR en over paarden met een uitzonderlijk goed humeur.

Sandra Jonkman, redacteur

Een paar jaar geleden werd er gezocht naar nieuwe redactieleden en toen heb ik me meteen aangemeld. Ik had wel zin om meer te schrijven en ik vind het nog steeds ontzettend leuk om te doen. IJslanderliefhebbers die ook lid zijn van de IJRN (IJsland Rijders Noord) kennen mijn naam misschien ook als redactielid van de Á Hestbaki, het verenigingsblad van de IJRN. Daar ben ik inmiddels ook al enkele jaren redactielid.

Wat kan ik over mezelf vertellen? Ik woon met mijn man en twee kinderen op een oude boerderij in het rustige Kuinre. Kuinre is niet groot, maar wel oud. Vroeger lag het aan de Zuiderzee, nu ligt het vast aan de Noordoostpolder. Het is er prachtig en heerlijk rustig. We hebben een bedrijf met IJslanders en geven lessen en ritten met deze heerlijke paarden. Zelf hebben we 37 IJslandse , 2 Shetlanders en een paar pension-IJslanders. Het lijkt hier een beetje op een kinderboerderij, want we hebben ook nog 12 katten, 4 honden, 3 konijnen, 2 kippen en 1 cavia. Het is wel druk, maar ook ontzettend leuk om te doen.

Met één van die IJslanders heb ik van oktober 2012 tot oktober 2013 een Academische Jaarcursus gedaan. Erg boeiend, omdat je niet alleen rijdt, maar ook grondwerk en theorie doet. Daardoor leer je meer over hoe je paard in elkaar zit en kan je je paard beter trainen. Ik vond vooral het grondwerk erg boeiend en we werden er ook steeds beter in. Je leert ook steeds meer zien. Dat is zowel een vloek als een zegen. Een zegen omdat je kan zien wat er goed gaat en in welke richting je je kunt ontwikkelen. Een vloek omdat je ziet dat er nog mensen (met hun paarden) verkeerd of in elk geval (nog) niet goed bezig zijn.  Ik ben ook bezig met de Verlichte Rijkunst van Heather Moffett, een plezierige en makkelijke manier voor de ruiter om te rijden waardoor het paard vanzelf beter gaat lopen. Ik focus me niet alleen op het plezier voor het paard, maar ook op de ruiter en de verbinding tussen ruiter en paard.

Tenslotte, als je jezelf goed voelt, is het ook makkelijker goed om te gaan met je medemens en/of (mede)paard. En als je iemand goed kan laten voelen, zal zijn/haar omgeving daar ook door beïnvloed worden. Zo krijgen we toch ons kleine stukje wereldvrede en ik hoop dat ik via de VrijRuiter daar een bijdrage aan kan leveren. Oh ja, mocht je meer willen lezen over mijn paarden, Kuinre of IJslanders in het algemeen, kijk dan eens op onze site www.foxan.nl.

Karin Schouwenburg, grafische vormgeving/redacteur

Ergens in 1989 ben ik lid geworden van de NVVR. Wat een leuke club! Een vereniging ben je met z'n allen dus heb ik na een tijdje mijn hulp aangeboden bij de redactie. Toen werden artikelen nog geschreven, per post opgestuurd, uitgetypt en geplaatst; foto's ingescand en gerasterd en werd de VrijRuiter als zwart-wit A5 gekopieerd. Sinds het augustusnummer van 1992 doe ik het dtp/vormgeefwerk en schrijf ik af en toe iets.
In het dagelijks leven ben ik grafisch vormgever/fotograaf, zelfstandig sinds 1998 (justkarin.nl)

Meedoen met de organisatie vergroot de betrokkenheid en ik kan het iedereen aanraden. Zo heb ik ook een jaar met veel plezier ad interim in het bestuur gezeten voor de redactie, en later nog eens vier jaar. Na al die jaren lid te zijn voel ik me nog steeds een ambassadeur voor onze NVVR, vertel nog steeds met trots over onze vereniging, neem ik nog steeds enthousiast deel aan de evenementen en ben ook trots dat ik nog altijd deel mag uitmaken van zo'n fantastisch redactieteam.

Toen ik lid werd had ik een jonge Haflinger, die een pollenallergie kreeg en verhuisd is naar een woongemeenschap voor moeilijk opvoedbare jongeren in een ander deel van het land. Daar had ze nauwelijks last van deze aandoening en was ze erg gelukkig. Het was een 'mensenpaard' en ze betekende enorm veel voor de jongeren daar. Haar opvolger was de Arabisch Volbloed Tovatsj, met wie ik aan veel NVVR-evenementen heb deelgenomen. Een schatje was het, een echt knuffeldier. Mijn dochter heeft met hem toen ze 14 was aan de eerste NVVR-jeugdtrektocht deelgenomen.
Intussen was ik verhuisd naar Drenthe en was Kaya in ons leven gekomen, een 5-jarige IJslander x Tennessee Walking Horse (IJsWalker noemden wij dat). Ook met haar, en zelfs met beide paarden, heb ik veel NVVR-activiteiten bezocht. Tovatsj is mij ontglipt op 22-jarige leeftijd aan koliek... Hij was bijna 17 jaar bij ons.
Een aantal maanden later kwam een kleine diva bij ons wonen, met 14 maanden verhuisd uit Zuid-Frankrijk: Rocky Mountainhorse Bambou.
Kaya werd ziek, bleek heftig insuline resistent en had PPID. Dat samen bleek een niet te bedwingen hormoonoorlog en na 3 jaar ups en downs en heel veel geleerd te hebben, heb ik haar moeten laten gaan op 19-jarige leeftijd.
Kleine Bambou is intussen volwassen en heeft haar eerste NVVR-weekend meegemaakt - wandelend naar het kampeerweekend in Schoonloo.
Vanaf 2016 mag ze aan de bak als NVVR-paard 🙂

Ingebritt ter Veld, illustrator

2OverOns_red_Ingebritt-en-SindieSinds oktober 2015 sieren mijn cartoons de VrijRuiter. Met mijn vrolijke tekeningen zorg ik voor een speelse noot bij sommige artikelen.
Als freelance illustrator en vormgever woon en werk ik aan het IJ in Amsterdam. Sinds 2007 teken ik in mijn vrije tijd cartoons, stripjes of rijmpjes voor op mijn blog ikbenpoeslief.nl, vaak met een autobiografische knipoog. Ik teken snel, associatief en met een grote liefde voor dieren.
Een eigen paard heb ik (nog) niet, maar ik heb wel een hele kudde 'leenpaarden'. Magic Lady, een eigenzinnige, slimme en hypergevoelige merrie is wel mijn favoriet. Daarnaast mag ik graag een wandelingetje maken met Sindie, een pittige oude pony dame.

NVVR

Aankomende activiteiten

  1. Primitief kampeerweekend Ardennen 2017

    2 augustus, 15:00 - 6 augustus, 17:00
  2. Texel weekend 2017

    5 oktober - 8 oktober
  3. Instructieweekend Margreet Bouwmeester 3-5 november 2017

    3 november, 13:00