trektocht door de Randstad

Ook hier maar een verslag van onze trektocht. De bedoeling was een rondje IJsselmeer met begin en eind op de Veluwe.

Maandagochtend vertrokken, bepakking hadden we de avond tevoren gesorteerd bij het logeeradres van Yvonne's paarden. Eerste dag is altijd een beetje prutsen om het allemaal handig erop te krijgen, maar ook dat ging toch vrij vlot. Via de Gelderse Vallei (Ederveen, Renswoude, Scherpenzeel) naar Woudenberg gereden. Onderweg in Renswoude nog even bij de kampeerwinkel langs voor een aanvullend gasje, daarna was de missie een pauzeplek, die ook direct buiten het dorp gevonden werd. We hebben gelogeerd bij ML Stables waar we twee lege boxen mochten gebruiken om zelf te slapen (stuk ruimer dan die tentjes), paarden in paddocs met flink hooi en we konden ook naar behoefte brok geven. 's Morgens kregen we een heerlijk uitgebreid ontbijt waar we een flink deel van de dag op konden teren.

Tweede dag voerde ons door allerlei bos naar Loosdrecht, Wis was helemaal in haar sas met de flinke stukken bos en iets minder met de steekbeesten (geen dazen, maar muggen enzo), maar de Atex-roller deed wonderen. Mooie route, o.a. door de villawijken van Huis ter Heide, Bilthoven en Den Dolder, langs Maartensdijk naar Loosdrecht. Heel apart dat er vlakbij de Loosdrechtse plassen nog zoveel bos en hei is (Goois natuurreservaat). In Loosdrecht konden we terecht bij de stal waar Simone's paard Chief ook woont. Fijne plek met een prettige stalbaas en een lekker weiland voor de dames. De winkels van Loosdrecht waren op loopafstand, net als een cafetaria dat ons door zowel Simone als door de stalbaas werd aanbevolen, dus we hebben daar inderdaad lekker kunnen eten. Simone kwam 's avonds gezellig buurten en had een boodschappentas vol meegebracht voor ons ontbijt. Dat was echt riant, zelfs aan dropjes had ze gedacht. Echt geweldig!

Dag drie stond in het kader van het AmsterdamRijnkanaal. De route over de Loosdrechtse plassen die we voor ogen hadden ging niet door, er stond nu een hekje voor het fietspad wat zeker met Joy niet te doen was. Juist hier hadden we nog een week of wat geleden gecontroleerd of het zou kunnen, toen was er dus geen hekje te bekennen..... Helaas dus gewoon langs de weg verder richting Vreeland om daar over de brug te gaan. Onder de brug pauze gehouden, heerlijk rustig na al dat verkeer op die provinciale weg. Stukje langs het kanaal naar het noorden gereden en toen doorgestoken naar Baambrugge, over een leuk bruggetje het stadje in en dan richting de camping waar we terecht konden. Die had ik vanuit Loosdrecht gebeld en gevraagd of we met paarden terecht konden voor 2 nachten. Dat hadden ze nog nooit gehad, maar ze hadden wel een stukje land langs de camping waar ze in mochten en waar een draadje omheen stond. Dat stukje land bleek iets van 2 hectare weiland te zijn....... Heel fijn voor de dames om even bij te komen en voorzien van een rijtje bomen als beschutting tegen de wel erg heftig opstekende wind.

Donderdag had Gery cursus, dus we hadden geregeld dat onze bijrijdster mijn autootje kwam brengen zodat we eigen vervoer hadden. Yvonne en ik hebben een lekker ontspannen dagje gehad, beetje shoppen in Abcoude (ruitersportzaakje en markt) en verder vrij weinig 's Avonds maar eens vooruit gaan bellen voor onderdak op vrijdag, dat bleek in de regio Halfweg nog niet zo simpel. Uiteindelijk wel een heel hartelijke reactie van de manege bij Velsen Zuid, wat we dus maar hebben gedaan, maar wat dus wel goed was voor een hele lange dag op vrijdag. En dat terwijl het al een behoorlijk zwaar traject was.

Vrijdag dus redelijk op tijd op pad, bij de afslag Abcoude over de snelweg, langs de A2 en A9 naar Ouderkerk (er ligt dus een ruiterpad onder de A9!!) waar we langs de Amstel even koffiepauze hielden. De paarden kregen brood, wortels en water aangeboden en wij hadden fantastisch appelgebak met veel slagroom bij de koffie. Dan door naar Amstelveen, parallel aan de A9, dus langs de bekende kantoorgebouwen (aan de andere kant), richting het Amsterdamse bos. Daar onze graaspauze gehouden, heerlijk rustig.
Helaas bleek de brug die we over wilden vanuit het Amsterdamse bos niet bruikbaar, dus een stukje naar het zuiden de andere brug gepakt, waarna we een stuk over Schiphol Oost (inclusief wegwerkzaamheden) moesten. Op Schiphol hadden ze de baan waar we pal langskwamen net in gebruik als landingsbaan, dus we hebben een paar vliegtuigen van zeer dichtbij kunnen bekijken (zelfs Silver vond een vliegtuig op die hoogte pal over je heen teveel van het goede, niet helemaal onterecht). Dan door Badhoevedorp, een pad richting Halfweg bleek compleet afgesloten zonder duidelijke omleiding, dat kostte dus nog wat tijd en ergernis, maar daarna konden we door een stukje Spaarnwoude, langs de manege waar we dus hadden willen overnachten, maar daar niet aan deed (was wel een goede afstand geweest), door naar het tweede deel van Spaarnwoude en langs het kanaal naar onze overnachting. Heel moe daar binnengekomen, we werden snel gewezen op de voor ons opgestrooide boxen, spuitplaats en paddocs waar de dames nog even konden rollen. Daarna naar de kantine voor het kipsate-menu dat zeer de moeite waard was (en niet duur), waarna we onze eigen slaapplek gewezen kregen: een ruim appartement dat soms gebruikt wordt door stagiairs. Beetje primitief ingericht qua sanitair en keukenblok, maar voor ons heel comfortabel en ruimte genoeg om zelfs de tenten nog even te laten drogen. Heerlijk geslapen.

Zaterdag was de volgende markante hindernis aan de beurt, namelijk het Noordzeekanaal. Van de manege dus maar gewoon door Ijmuiden naar de sluizen gegaan, bleek dat de VVV van IJmuiden helemaal niets had aan informatie over het duingebied te noorden van het kanaal, maar wel over de rest van NL. Wis en Silver waren het ondertussen aardig eens over de taakverdeling en het tempo, Silver schikte zich naar het (lagere) tempo van Wis en ondersteunde Wis bij de moeilijke stukken. Wanneer Silver voorop liep dan lag het tempo echt te hoog voor de bruine dames, met als gevolg dat ze alledrie steeds in draf aansprongen. Dat was in het geval van Joy niet zo erg, die droeg alleen bagage, maar bij Wis en Tinca was het vervelender omdat ze het zonder aankondiging deden en je dan dus een klap in je rug krijgt, vooral heel vervelend als je net een veter vastknoopt of aan het kaartlezen bent....
Maar goed, na de sluizen zijn we langs Velsen Noord en Heemskerk naar de camping Ormsby field bij Castricum gereden. Langs de route zagen we behalve diverse ruitersportzaken, bij Heemskerk ook "de Patatoloog", een snackbar waar ze ook dagkaarten voor het duingebied zouden verkopen. Dus dagkaarten voor de volgende dag gekocht en ook de twee kaarten van het gebied met de ruiterpaden erop.
Paarden konden bij een kreupele koe in de wei, ook hier hadden ze wat beschutting tegen de wind terwijl de eerste bui regen sinds eind maart daar naar beneden kwam. Wij konden lekker in de recreatieruimte terecht (partytent binnen een loods, voorzien van 2 banken, een tv en een kindertafel en voldoende ruimte).
Ondertussen hadden we Janine ook maar eens gebeld, want we hadden bedacht dat de stal van Nadinah eigenlijk best een goed adres zou zijn voor een overnachting, dan kwamen de afstanden tot de afsluitdijk vrij aardig uit. En ja hoor, we mochten bij Nadinah logeren, dus we hadden een lekker dagje duin en strand voor de boeg.

Zondagochtend dus richting duinen, ruiterpad was snel gevonden. Dit bleken nogal smalle ruiterpaden te zijn, wat bij Silver niet zo goed beviel met paarden voor zich en Joy achter haar, dus die wilde tempo gaan maken. Uiteindelijk Yvonne voorop met Silver en proberen het tempo redelijk te houden, wat niet ideaal ging. Prachtige route gereden, de overgang van duin naar strand was een gigantische afdaling, dat is best indrukwekkend, zeker met een nogal boesterig windje! Op het strand zijn we gezandstraald, maar het was wel prachtig. Aan het eind van het strand was iemand aan het vliegeren, dat vond Silver helemaal MIS en die wilde alleen nog maar zo snel mogelijk WEG. Wis voorop gehouden, maar echt lekker rijden was toch anders. Net voor we het duingebied uitgingen bij Egmond nog even in de luwte van een bosje gepauzeerd, waar Silver ook weer wat tot rust kwam. Laatste stukje was Janine ons komen halen met Nadinah (helemaal alleen op pad, Nadinah wordt een echt stoer paard). Nadat de paarden in de wei stonden (lekker vroeg al) gingen wij met Janine mee naar Alkmaar voor koffie. Na de koffie is Gery op de trein gestapt om de trailer te halen, want ondertussen was het wel duidelijk geworden dat Tinca en Silver qua tempo teveel uit elkaar lagen om het vol te kunnen houden. En daar Wis zich van huis erg sterk verbonden voelt met Tinca vond ik het niet eerlijk om haar de stress aan te doen gescheiden te worden van Tinca, dus ook Wis mocht naar huis. Maandagochtend zijn dus onze wegen gescheiden, Yvonne gaat door naar de afsluitdijk en wij hebben Wis en Tinca thuisgebracht.

Al met al was het een enerverende week, ik ben heel tevreden met wat we gepresteerd hebben, ik ben apetrots op Wis die dit op haar oude dag toch nog maar even doet. Ook Tinca heeft het prachtig gedaan, ze heeft enorm veel geleerd en is echt wel gegroeid door deze ervaringen. Qua conditie kon je ook zeker stellen dat ze "fit to continue" waren.

Vervolg:
Op woensdag zijn we met de auto richting Den Oever vertrokken om weer even aan te sluiten bij Yvonne, zij is op Hemelvaartsdag met Silver en Joy over de afsluitdijk gereden. We hebben de bagage en Freya in de auto meegenomen zodat Yvonne ook kon draven en het was een prachtige dag om dit te doen: bijna windstil en strak zonnig. Bij een camping bij Cornwerd mochten de paarden bij de schapen in de wei en konden we de tentjes opzetten op het veldje ernaast met een eigen bruggetje naar de wei. Erg prettig uitzicht dus.
Op vrijdag gingen wij weer naar huis en hebben nog wel even de bagage naar de volgende camping gebracht, een heel leuk plekje bij Oudemirdum. Misschien dat we daar nog wel eens naartoe willen.....