Ondanks alle negatieve berichten over plensbuien en onweer is na wat heen en weer ge-sms de rit naar dit afwisselende bos toch doorgegaan. Er waren maar enkele bikkels die dit aandurfden: Marja, Hans en ik. Om 10.30uur stonden we op de parkeerplaats in een jawel, stralende zon. We zadelden de paarden op, deden voor de zekerheid nog de regenjassen in de zadeltassen en toen konden we vertrekken.
Als eerste reden we over een pad met hoge beukenbomen die ons leidde naar de 69 meter hoge Amerongse Berg, het hoogste punt van de Utrechtse heuvelrug. Vervolgens reden we over de ruiterpaden door een sprookjesachtig bos, grove dennen, heide, paddenstoelen in allerlei kleuren, donkergroen mos tussen de bomen, dan weer een mooi vergezicht. Daarna aten we onze lunch, die we zelf hadden meegenomen, met uitzicht op de Leersumse plas. Tenslotte weer terug via een wederom een mooie route.
Wat fijn is van zo’n rit dat je met een gids bent zodat je achter iemand aan kunt rijden zonder op de weg te hoeven letten, hij weet waar je een veilige galop kunt maken, waar de mooie plekjes zijn.
Tijdens de rit werd er veel gekletst, gelachen en volgens mij hadden de paarden het ook prima naar hun zin, oortjes naar voren, lekker voorwaarts. Teruggekomen zaten de regenjassen nog ongebruikt in de tassen!
Bedankt Hans.
- login of registreer om te reageren
