Horse Event 2010

10-11-12 september 2010 was de 9e editie van Horse Event in Deurne.
Ik was aanwezig als demoteamlid voor de shows van de NVVR, en had daarnaast nog een hoop andere leuke bezigheden en ervaringen.

Kernwoorden Horse Event 2010:

Gezellig, vermoeiend, bijzonder, druk, interessant, veelzijdig en NAT!!!

En dan nu niet in kernwoorden:

WAT een pleurweer was het helaas vrijdag en zondag Zaterdag was het gelukkig zonnig, droog en warm, maar zondag was echt 'n drama, ze zijn tot flink in de avond bezig geweest op het parkeerterrein om met tractoren auto's uit de modder te trekken, het hele terrein was één modderwaterpoel.
Maar goed, je doet er niks aan, dus iedereen maakte er het beste van, het viel me op dat zondag vanaf 'n uur of twaalf de stemming omsloeg naar "oké, DAN maar nat" en iedereen met 'n parapluutje maar gewoon ging doen wat 'ie van plan was.

Nadeel van zelf 'n stand voor mijn eigen bedrijf hebben en 3x per dag moeten aantreden voor demo's is dat je van de rest van het evenement alleen maar hap-snap wat meekrijgt, maar mijn indruk was dat de opzet heel veelzijdig was, er was echt voor elk wat wils, en de sfeer was erg goed.

Vrijdagochtend hoefde ik pas rond tien uur weg, in de NVVR-stand was voldoende bemensing en ik kon dus mooi Silver 's ochtends nog wassen. Niet overbodig, madam had die nacht liggen slapen in 'n paar koeienvlaaien, ze was groen...
Op Horse Event gearriveerd kregen we een stal toegewezen in de staltent die er dit jaar voor het eerst stond. Netjes geregeld met de namen op de stallen en klaarliggende pakken houtkrullen, het was alleen 'n eindje lopen om water te tappen maar op zich goed te doen. Bewaking ernstig minpunt, je kon zo doorlopen, maar gelukkig hebben maar heel weinig bezoekers het in hun hoofd gehaald om de stallen in te lopen.
Silver houdt niet van op stal staan maar was betrekkelijk rustig en mocht om halftwee al aantreden als spiegelpaard in de coachingclinic van mijn collega. Best relaxed, ik mocht aan de kant toekijken hoe zij en Silver een deelnemer begeleidden in het zichzelf leren kennen vanuit de respons die Silver gaf op haar gedrag. Silver deed het waanzinnig mooi en ik ben nog steeds beduusd van de overweldigend positieve reacties die ik gekregen heb het hele weekeind tijdens en na die clinics (ze moest 5x aan de bak) over hoe mooi mijn paard dat deed
Toen om vier uur NVVR-demo. De voorbereiding daarvan was net 10 kleine negertjes, we begonnen in de voorbereidingen met 'n demoteam van 4 paarden en 5 meiden, daar bleven uiteindelijk na allerlei onvoorziene vervelende omstandigheden op het laatste moment alleen Danielle en Jauke en ik met Silver van over. Doordat we de laatste paar dagen voor Horse Event nog even extra de schouders eronder hadden gezet, hadden we toch een NVVR-waardige demo in elkaar weten te draaien, al werd "organised chaos' meer "dancing in the rain". Het mocht echter de pret niet drukken, de eerste demo was ultieme lol met je knol en het kon alleen nog maar beter worden!
Me gauw omgekleed, het is niet aan te raden in een kletsnatte demoring dingen te doen als koprollen, op je handen lopen en onder je paard gaan liggen, maar ik had drie sets demokleding bij me voor de NVVR-demo's dus het kon gelukkig wat hebben, ik was snel weer droog...

Beetje rondgekuierd, veel gekletst (amai wat kom je toch altijd veel bekenden tegen op zo'n evenement) en toen om halfzes nog 'n keer de spiegelclinic. Totaal andere deelneemster, totaal andere Silver, wat is mijn dame toch loepzuiver en vlijmscherp. Maar wederom deed ze het prachtig! Daarna was het al gauw avond en na 'n patatje en het naverzorgen van Silver op naar de camping, waar ik om halftien al voor pampus in m'n bed lag. Oef! Tot zover dag één! Helaas was er bij de hoofdshow op het laatst 'n aanspanning omgevallen waarbij 'n groom gewond geraakt was, maar gelukkig bleek het allemaal erg mee te vallen. De tweede avond lazerde er trouwens iemand van de future guys in de hekken tijdens de hoofdshow, ging lekker :-S

De volgende ochtend was er wederom geen bewaking te bekennen, iedere gek kon zo de stallen in, maar goed, gelukkig stond alles er goed bij. Silver wat te eten gegeven en toen met Silver en al m'n eigen stand op gaan bouwen. Vrijdag deelde de NVVR de stand met 'n mensportwinkel, zaterdag en zondag met mij Was wel leuk om daar de spulletjes ter promotie van m'n boekje neer te leggen, voelde wel heel echt! Sil stond ondertussen doodleuk tegenover de stand aan 'n boom gebonden om zich heen te kijken, die vond alles beter dan op stal staan en was heel rustig.
's Morgens moest ze weer aan de bak in 'n spiegelclinic en wederom toonde zich bij weer 'n heel andere deelnemer een heel andere Silver. Inmiddels had ik al veel leuke reacties op haar gehad dus ik werd hoe langer hoe trotser De NVVR-demo was met mooi weer toch wel 'n stukje prettiger, en het mooiste was nog dat het vlak voor onze demo een halfuur pauze was, waardoor ik in de ring los kon rijden. De achtergrondmuziek liep gewoon door, en toen ik net begon startte door Susan Boyle gezongen het nummer "White Horses". Zo mooi.... Toen schoot ik zowaar even vol, het hele weekeind zat weer vol met dat soort onderhuidse niet-toevalligheden, ga ze niet allemaal opnoemen maar dat momentje was echt genieten. Paard onder m'n kont dat er zin in had, leuke demo's, leuke mensen, mooi evenement, doen wat je het liefste doet. La vie est belle!
Gelukkig bleef het schitterend weer en ik heb Silver na de NVVR-demo tussen onze stand en die van de buren in aan 'n boom geknoopt voor 'n poosje. Ze stond daar heerlijk te soezen en trok heel wat bekijks! We hadden het gezellig in de stand, het was druk met belangstellenden, en voor ik 't wist was de dag alweer om. Toen de bezoekers naar huis begonnen te gaan na de hoofdshow Silver nog gezadeld en samen met Danielle met Jauke nog bij de Boktlounge gestaan en heerlijk door de waterbak van het SGW-terrein gespetterd samen met nog 'n vlotte meid op haar welshpony met veulen. Heel plezierig voor de paarden om even te spelen, ze knapten er duidelijk allemaal van op. Jauke en Silver waren trouwens wel op de verliefde tour, ze trokken vreselijk naar elkaar toe, prachtig die twee black and white (was ook onze demomuziek, black&white van Michael Jackson) zo samen te zien. Silver heb ik daarna nog even losgelaten in de NH-cirkels en ze blééf maar rollen, ze vond het zo heerlijk even los te lopen! Ik liet haar even galopperen en toen kwamen er 'n jongen en een meisje van het voltigeteam naar me toe of ze mee mochten doen, ze wilden wel 'ns freestylen. Nou ja zei ik, ik neem "freestyle" wel erg letterlijk, en het kwam er uiteindelijk op neer dat we met z'n drieen hebben lopen acrobatieken rondom 'n innig tevreden Silver die zich de aandacht zeer ontspannen liet welgevallen. Maar als mensen die professioneel voltigeren dat wat jij met je paard doet nog steeds knettergestoord vinden (oké, niet iedereen hangt aan z'n voeten ondersteboven aan z'n paard z'n nek met z'n handen los van de grond, ik geef het toe, dat IS idioot )dan zal het ook wel zo wezen... Héél gezellig toen de rest van het team er ook nog bij kwam, en ik ging naar de stallen met de afspraak dat ik de volgende dag in hun interactieve kinderclinic mee zou komen voltigeren. Silver stond daarna heel rustig op stal. Ik heb er een hekel aan haar achter te laten in 'n hokje van 3 bij 3, maar ze heeft het kranig gedaan.
Marieke en Chantal waren nergens te bekennen toen ik op de camping aankwam, die waren in het dorp wat eten, dus heb ik in m'n eentje m'n blik erwtensoep opgewarmd nadat ik 'n halfuurtje geanimeerd met de buren had zitten praten. Je ontmoet altijd zoveel mensen, zoveel nieuwe interessante contacten, erg leuk! Daarna wederom als 'n blok in slaap gevallen, om de volgende dag weer om 7u op stal te zijn om Sil uit te laten.
Ze was vrolijk en fris en ik heb haar naar de rijtechniekpiste gereden waar 'n laag springparcoursje stond. Toen was er geen houden meer aan! We zijn een paar keer als 'n speer foutloos rond geweest, op m'n barebackpadje maar dat ging prima en wat had ze een plezier, ze was bloedfanatiek. Na nog 'n beetje stappen haar terug op stal gezet en in m'n stand de boel gaan herinrichten voor 'n dag regen, tegen 9u was het namelijk uit met de pret en is het tot 17u niet meer droog geweest. Wat 'n water viel er... Maar uiteindelijk liet niemand zich erdoor weerhouden en de spiegelclinics waren gelukkig in 'n binnenpiste! Wederom deed Silver dit 's ochtends prachtig en dit keer mocht ze als beloning meteen de gekkigheid van de NVVR-demo in, want het zat heel kort op elkaar. De piste en de losrijruimte waren ondertussen één blubberbende, maar goed, het deed er niet meer toe, om nu nog publiek te trekken moesten we er DUBBEL zo hard in, no matter what, dus we hebben maar gegeven wat we hadden. Danielle bleek gelukkig toen we ter plekke de choreografie omgooiden om te zorgen dat mensen bleven plakken ook erg flexibel, en Jauke ging heel dapper met enige tegenzin toch netjes liggen op het laatst, het liep uitstekend. Toen we begonnen zei ik tegen Danielle nou, we showen voor vier man, te weten Gillian, Debby en mijn ouders, maar er kwamen toch steeds meer parapluutjes bij en op het laatst stond er een flink publiek! Da's dan toch wel leuk
Aan het einde van de middag nog de laatste spiegelclinic, Silver kreeg een deelneemster voorgeschoteld die ze helemáál niet zag zitten, en ik vond dat ze ZO ontzettend gelijk had! Gelukkig was ze weliswaar héél erg fel maar niet gevaarlijk en kwamen er 'n paar mooie kernpunten voor die mevrouw uit tevoorschijn. Om daarna met mij op haar rug op haar dooie gemak op 'n halstertje de ring weer uit te wandelen, dat kon ik toch even niet laten Zoals beloofd meteen door naar de voltigeurs, waar ik ter afsluiting van mijn Horse Event marathon nog even een genoeglijk halfuurtje heb gehad. Was echt 'n leuk team mensen, eigenlijk sowieso veel positiviteit, professionaliteit en goede communicatie ontmoet tussen de demoruiters onderling, was 'n prettige ervaring.

Dan krijg je de idiotie van weer naar huis moeten. Chantal en Marieke hadden het goed bekeken en waren al op tijd weg, maar ik had m'n paard met spullen aan de ene kant van het terrein en m'n stand aan de andere kant van het terrein staan. Enig logisch nadenken deed me beseffen dat Silver bij de stallen inladen niet handig was, omdat ik dan auto met beladen trailer nooit meer uit de modder zou krijgen. Dus Silvers helemaal bepakt en bezakt met haar spullen (voor de start van de demo had ik m'n grote zadeltassen mee, die lagen volgepakt over de barebackpad, dwars het terrein over naar m'n stand, dat gaf heeeeeeeeeeeele leuke reacties over pakezels enzo naar de stand gebracht, met hooinet aan boom geknoopt en m'n stand gaan opruimen. Het was een heel gedoe met auto's op en van het terrein en we hadden HELEMAAL geen zin om ons druk te maken of er tussen klem te gaan staan. Debby en ik hebben toen we alles instapklaar hadden klaargezet 'n stoel gepakt en wat broodjes gesmeerd en hebben heel genoeglijk 'n halfuurtje tot rust zitten komen terwijl om ons heen iedereen zich druk liep te maken over het terrein af komen en weet ik wat. Toen het rustiger werd ben ik bus met trailer gaan halen en binnen een kwartier waren we ingeladen en vertrokken, en konden nu zo het terrein af. Nog geen halfuur later dan onze buurman die als eerste z'n auto op het terrein had maar vervolgens 'n uur vastgeparkeerd had gestaan. Het loont echt om je gewoon niet druk te maken, wij begrepen er echt geen moer van.

Goede terugreis, Silver heel blij dat ze thuis was, en ik doodmoe maar zeer voldaan. Bijzondere editie van Horse Event! Wat mij betreft volgend jaar weer....!!!

Groetjes,

Yvonne Bijleveld
Via Equestra
www.dewegvanhetpaard.nl