Horse Event 2009 (lang!)

Tekst: Yvonne Bijleveld

Horse Event 2009

Samenvatting: Het was één groot feest!

Foto's van Paul van o.a. de demo's: www.oypo.nl/pwanders

Donderdagavond Joy in Deurne op stal gedropt, zelfde stalgebouw als vorig jaar dus ik wist de weg al, dat was makkelijk. En wat sleept een mens toch altijd een hoop zooi mee en wat krijg ik het toch altijd weer spectaculair voor elkaar om binnen een halve dag mijn omgeving eruit te laten zien alsof er een bom ontploft is. Enfin, niks kwijtgeraakt, alles op tijd op de juiste plek, dus zo erg was het niet.

Vrijdagochtend was Chantal al héél vroeg in de weer om de boxen te doen en te voeren. Zij had die nacht al met Marieke op de camping geslapen, ik was nog met mijn chauffeur mee terug naar huis gegaan donderdagavond voor Freya en m'n andere paarden. Verder was het nog tamelijk stil op het terrein, maar toen ik tegen acht uur arriveerde was mijn paard al verzorgd, wat een luxe! Er was al wat volk van Deurne zelf aan het rijden, bij de ingang was het ook al druk met standhouders die af en aan liepen, maar in de demo-stallen heerste nog rust.

Joy opgezadeld en na een kwartiertje over het terrein wandelen om haar te laten wennen maar 'ns opgestapt. Dat was niet zo'n héél goed idee. Ze was, zacht uitgedrukt, nogal stuiterig. Niet gemeen stuiterig, ze liet zich elementair sturen en stoppen en ze gooide me er niet af, maar echt ontspannen was het niet. Het duurde drie kwartier overredingskracht en stoom afblazen voor ze in zichzelf landde, diep zuchtte en om zich heen begon te kijken waar ze was en wat daar eigenlijk de bedoeling van was. Chantal had Starwin ondertussen lekker aan het werk gehad in de NH-cirkels, en toen Joy echt ontspannen proestend haar neus door alle hoeken van de ring waarin we die middag moesten rijden had gehaald heb ik haar terug naar stal gebracht. Daar heerste inmiddels ook behoorlijke bedrijvigheid, en de eerste bezoekers begonnen ook het terrein op te komen. De stand van de NVVR zag er gelikt uit met de nieuwe pull-up banner, het weer was mooi, de lokatie was uitnodigend, het programma veelbelovend, alle ingrediënten voor een geslaagd evenement.

Toen ik Joy ging opvlechten voor de demo waren Danielle en Jauke zich ook klaar aan het maken voor hun eerste optreden. Jauke toonde wat tam, en omdat Joy zo hyper was geweest die ochtend, zei ik voor de grap dat Jauke wel wat energie van Joy mocht hebben. Had ik dat nu maar niet gezegd! Toen Danielle terugkwam van haar eerste demo, vroeg ze me verontwaardigd wat ik met haar paard gedaan had. Hij was in passage de ring in gegaan, met als detail dat hij eigenlijk helemaal geen passage kent.

Na nog wat gebabbel in de stand en een broodje met een kop koffie begonnen we ons klaar te maken voor de NVVR-demo. Dit jaar hadden we een zogenaamde "Vrijetijds Pas-de-deux" in elkaar gedraaid. Ik kom op Joy, helemaal in wedstrijdtenue, met headset op de ring in, vraag me af waar mijn mederuiter is, want "pas-de-deux" toch? Niemand anders te bekennen dan twee meiden in hun gewone dagelijkse recreatie-outfit, op een fries en een haflinger.. Maar daar kon ik toch niks mee? En een jury is er ook al niet.. Dus ik pluk een jurylid uit het publiek, begin met Gillian als voorlezer aan m'n proef, en Danielle en Chantal doen op ludieke wijze alle mogelijke moeite om die proef te verstoren. Technisch gezien lukt dat, maar Joy en ik laten ons niet kennen en hebben overal een even ludiek antwoord op. Nou was dat vrijdag nogal lastig want het enige dat Jauke wilde was steigeren of héél hard lopen, het was echt 'n beetje improviseren rondom twee stoute paarden (Joy was FANTASTISCH braaf..) maar de kop was er in ieder geval af en hoewel Danielle Jauke toch wel echt heel bestraffend moest toespreken gaf ik bijna licht zo trots was ik op mijn fantastische wereldpaard! Ze had 't zo geweldig gedaan!

Afgezadeld en lekker het hele terrein gaan bekijken, al kwam ik niet snel vooruit, want botste continu tegen allerlei bekenden op waar dan weer een praatje mee gemaakt moest worden.

's Avonds de paarden nog even van stal gehaald en bij een paar stands nog live wat zadels gepast. *zucht* Dat wordt weer sparen.. Chantal had ondertussen een onderonsje met de Virbac stand, dat wil zeggen Starwin was daar vrolijk naar binnen gewandeld en op de foto gezet, leve de paardensnoepjes vond hij. Paul had ook mooie foto's gemaakt van mij en Joy die direct op de stand-tv geshowd konden worden, maar ik bleef te lang hangen waardoor de patatkraam dicht was toen ik nog vlug een patatje wilde halen. Toen heb ik op de camping nog maar lekker een blik erwtensoep verorberd.

Tentje was zo opgezet, zelfs in het donker en 's morgens werden we door de campinghaan ons bed uit gekukelekuut. Wederom waren we de eersten op stal en kregen Joy en Starwin een schoon bed en een ontbijt. Daarna niet gaan rijden maar lekker over het terrein gaan wandelen. Eerst even los in de NH-piste, maar Joy was gespannen en wilde niet lopen, ze wilde alleen maar in mijn broekzak. Een rondje door het SGW-bos maakte veel goed, in het bos was het rustig en Joy kon haar energie kwijt door zich te concentreren op de op- en afsprongen. Ze stuiterde aan de hand dermate enthousiast over de hindernisjes dat Chantal en ik eensgezind besloten dat we dat de volgende dag onder het zadel gingen doen.

De dag begon dit keer al om negen uur, en het gehalte ponykindjes was in verband met de FNRS-zitcompetitie beduidend hoger dan vrijdag. Wel was het erg gezellig publiek, waaronder wederom erg veel bekenden. Danielle en Jauke hadden 's morgens een Bokt-demo over vrijheidsdressuur en hadden mij gestrikt als voice-over, wat ik maar NET haalde omdat mijn "groom" van die dag wat aan de late kant was en ook nog een entreekaart moest worden gebracht. Gelukkig kwam het NET goed, al hadden ze in de fokkerijpiste last van mijn iets te enthousiast ingestelde volumeknop van de headset, maar goed, de hele omgeving heeft dus vol volume kunnen meegenieten van de show van Danielle en Jauke.

De demo om halfdrie was losrijden in het stof, want het losrijgras was inmiddels kapotgereden. Gelukkig deed dat niets af aan de kwaliteit van de demo, we begonnen er echt in te komen en de demo verliep dit keer uitstekend! Iedereen was met alles elke keer op het juiste moment op de juiste plek, zowel de grondmensen als de ruiters. Rob had er na afloop nog het één en ander aan diepzinnigs over dressuur aan toe te voegen, en al met al was iedereen erg tevreden.

's Avonds wilden we de paarden nog graag even laten rollen, maar de NH-cirkels waren steeds bezet. Na een tijdje dralen en wandelen en wachten kwamen er twee cirkels vrij, maar spontaan besloten Chantal en ik om Joy en Starwin bij elkaar te laten. Ze stonden ook naast elkaar op stal, en het klikte bijzonder goed tussen die twee, dus we gunden ze wat speeltijd. Op dat moment kwam Danielle ook aan, en was het feest compleet, want Jauke mocht er ook bij. We hadden net naar de prachtige show van Jean Francois Pignon gekeken, en wat schetste onze immense verbazing..onze paarden begonnen met drie naast elkaar te lopen, keurig in het gelid! Zonder Pignon in het midden! Het meligheidsgehalte steeg, en Chantal liep de ring in om met indrukwekkende gebaren aan een sessie "Pignon voor beginners" te beginnen. Dat ging een tijdje wonderbaarlijk goed, tot Jauke van Joy niet meer bij Starwin mocht komen. Dus ging Danielle ook maar naar Jauke toe, en toen kon ik Joy niet alleen laten natuurlijk. En wat toen ontstond, zou niet in te studeren zijn geweest. Het was pure stand-up-comedy, van het zuiverste "lol met je knol" dat je je wensen kunt. Een halfuurtje met een gouden randje. Het kwam er op neer dat Chantal op een (op commando) steigerende Jauke zat, ik probeerde (zonder resultaat) om via Starwins kont op Joy te klimmen, Danielle Starwin wel degelijk in compliment kreeg (wat Chantal niet lukt), ik bovenop Joy met Starwin en Jauke als wagonnetjes achter de locomotief rondjes ging draven met alleen een halstertouwtje om haar hals om er vervolgens een salto vanaf te maken, enzovoort. En Joy deed de weinige kunstjes die ze inmiddels kent helemaal perfect! Ze apporteerde mijn bodywarmer, trok hem van haar rug af, lachte, knielde en gaf voetjes. Tijd voor de volgende leerperiode, dit smaakte naar héél veel meer..

Die avond werd er met Rob, Dorine, Paul, Eugenie, Chantal, Marieke en mij onder de luifel van Mariekes ieniemieniecaravan een heerlijke barbecue in elkaar gedraaid. En als je Paul eerst een neut whiskey en dan een stok kaarten geeft, dan heb je helemaal garantie voor een leuke avond. Paul bleek namelijk, tot Chantals ongenoegen want die kon het niet uitstaan dat ze niet begreep hoe het werkte, een uitstekend goochelaar! Het was een echte NVVR-avond en tevreden kroop iedereen in bed, al dan niet na een douche in het superdeluxe toiletgebouw.

Die nacht sliep ik zo diep dat ik in één houding bleef liggen, 's morgens kreeg ik mijn rechterschouder en -heup dan ook niet meer UIT die houding, maar het mocht de pret niet drukken. Vlot opruimen, tent inpakken, en op naar alweer de laatste dag. Dit keer zadelden we de paarden na uitmesten en ontbijt, en hebben we een genoeglijk uurtje tussen de crosshindernissen doorgebracht. Voor de zoveelste keer verraste mijn dappere merrie met haar leeuwenhart me, ze blijkt, wel degelijk, te kunnen springen, om niet te zeggen, ze vond het leuk! Denk je dat je alles gehad hebt, krijg je dat OOK nog van je paard cadeau..

Na uitstappen de paarden weer op stal, en aangezien er zelfs bij veel aanloop meer dan genoeg standbemensing was ben ik daar in totaal niet zo lang geweest. Veel rondstruinen en heel veel praatjes maken, ik verbaas me er nog over tegen hoeveel bekenden ik ben opgebotst! Goed voor je contacten en je netwerken! De vorige dag had ik naar aanleiding van Chantals gemopper op het stof in de inrijruimte nog gezegd "Joh, misschien sproeien ze dat vanavond nog wel", maar ook DAT had ik beter niet kunnen zeggen. Er viel zowel zaterdagnacht als af en toe overdag de nodige regen! Maar ja, het viel niet te ontkennen, er werd dus inderdaad door moeder natuur keurig gesproeid. Gelukkig was het tijdens onze demo mooi een halfuurtje kurkdroog, en ook deze laatste demo verliep weer uitstekend. En toen zat mijn taak erop, dus ik kakte ook vrij snel na de laatste demo helemaal in. Zo, klaar. De papa van Namasté nog bewonderd in een mooie kur op muziek, nog 'n geintje uitgehaald tijdens een demo van het Balingehof omdat Monya tegen Danielle zei dat ze nu ook zo'n Pignon-salto moest maken, waarna Danielle naar mij wees dat ik dat wel kon, en daarna nog de FutureGuys zien stunten. Toen gaan helpen inpakken, en halfzeven was de stand vrijwel opgeruimd en arriveerde tevens mijn vader om Joy weer thuis te brengen. Joy was het daar echter niet mee eens en wilde de trailer niet op, maar Danielle kwam gelukkig nog even helpen, waarna ze er uiteindelijk toch in stapte.

Veilig weer thuis gearriveerd, doodmoe, boordevol waardevolle ervaringen en herinneringen en een tas vol met vuile demokleding.. Horse Event 2010, here we come!